SİKTİR ŞİMDİ NE YAPICAĞIM! Beni hızla kendine çekince ellerimi göğüsüne koymuştum. SİKTİR! Kızarmış ve şaşkın bir yüzle ona bakıyordum.
"Utanınca daha da tatlı oluyorsun."
Resmen utançtan yerin dibine giriyordum. SEN NE YAPMAYA ÇALIŞIYORSUN BE CENTİLMEN BOY! Ellerini yanağıma koydu. Nefesini hâla hissedebiliyordum. Bu arada bu benim için kötü olan bir şey değil sadece çok ani.
Bir kaç saniye bir sessizlik oluştu.
Dudaklarını tam dudaklarıma götürecekti ki telefonu çaldı.
İŞTE BU BE İŞTE BU! Daha iyi bir zamanlama olamazdı.
"Tüm iyi anlarımın katilisin Eren!"
Onu beklemeden ilerledim o da peşimden yürüyordu.
En sonunda bizimkilerin yanına varmıştık.
"Vay artistler de geldi."
"Bir sorun mu oldu Hilal neden geç kaldın?"
"Kusura bakmayın ben uyuya kalmışım da."
Boş sandalyeye oturdum. Centilmen boy o kadar yer varken inatla yanıma oturdu. Onlar sohbet ederken telefonuma gömülmüştüm.
"Hilal babacığım sana söylüyorum."
"Efendim. Telefonuma dalmışım da duymadım."
"Bir şeyler ister misin?"
Cenk fırsatı değerlendirip elimi eline kilitledi. Gıcık bir de sırıtıyordu.
"Yok baba teşekkür ederim."
Konuşurken ayağına tekme attım elimi bırakması için ama o elimi daha da sıkı tuttu. Masanın altından elimi o kadar sıkı tutuyordu ki sanki o eli bir daha bırakmayacakmış gibi.
Elimi bırakmayacağını anlayınca pes ettim. Diğer elimde telefonumla uğraşıyordum.
* 'centilmen boy' kişisi isminizi 'sevgilimm' olarak değiştirdi*
Sıfır tepki ile sosyal medyada gezmeye devam ettim.
Yunan heykelim bana kendi telefonunda bir şey gösterdi. Bu Eren'den gelen bir fotoraftı. Gıcık arkamızdan gizlice ellerimizin fotorafını çekmişti. Arkama dönüp baktığımda Eren masaya doğru yürüyordu.
"Eren hoş geldin oğlum otursa."
Ya yapma işte bunu Adem abi!
"Tabiki abi sen istersin de oturmam mı."
Bize bakıp sırıtıyordu. Cenk'in de hoşuna mı gidiyor anlamış değilim. İnadına elini daha sıkı tuttum. Bana şaşıkın bir şekilde bakarken Eren ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. İnadımdan tutuşurken ona bakmadım bile.
Birkaç saat sonra artık saat geç olduğu için odaya gidiceklerdi.
"Baba siz gidin biz biraz daha sohbet eder geri döneriz sonuçta Eren'i bir kere buralarda görebiliriz."
"Bana hava hoş patron."
SİKTİR YA! NEDEN İZİN BERİYORSUN Kİ ADEM ABİ!
Herkes gittikten sonra Cenk sandalyemden 'tek eliyle' bakın 'TEK ELİYLE' tutarak kendine çekti.
"Ee siz şimdi sevgilimisiniz?"
Erenin sorusuyla şaşırdım. Tam Cenk konuşacaktı ki sözünü kestim.
"Bir çıkma teklifi aldığımı sanmıyorum."
Gülerek bana döndü Cenk.
"Sen yeter ki iste."
"Bu istenmesi gereken bir şey değil bence karşıdaki kişinin yapması gereken bir şey ama herkesin düşüncesi kendine." Dedim.
"teklifler sana kurban olsun güzelim."
Sandalyemi biraz uzaklaştırdım. Tek sorun hâla elimi sımsıkı tutuyordu.
