Sabah annemin bagirislariyla uyandım.
"Güneş kalk kızım. Geç kalacaksın."
Yataktan istemeye çıktım. Kendimi yere attım. Ardından hüzünlü bakışlarımla yatağa baktım. O benim gerçek aşkimdi. Sonra banyoya gittim ve sonra aşağıya indim. Annem kahvalti hazirlamisti.
"Ooooo valide sultanım. Döktürmüşşün yine " dedim ağzıma bir salam atarken. Annem elime vurdu.
"Oturda ye eşek sipasi." Ondan korktuğum için dediği gibi oturdum. Babam tabletten haberleri okuyordu.
"Güneş Eslemi ailesi yaz kampına gönderiyormuş. Sende git. Evde otura otura toton büyüdü." Söyledikleriyle korkudan gözüm büyüsü.
"Ya ne işim var benim kampta. Evde oturmaya devam"
"Güneş bak elimin tersindesin. Gidiyorsun diyorsam gidiyorsun o kadar."
"Baba" dedim masum bakışlarımı ona atarak. O belki annemi ikna ederdi.
"Annen gidiyorsun dedi. Bence zorlama kızım" dedi babam kafasını dahi bana çevirmeden.
Böylece zorunlu olarak yaz kampına gitmeme karar verildi. Kim bilir başıma orada
neler gelecekti.
