Çantamı hazırladıktan sonra evden anahtarımı telefonumu ve gözlüğümü alıp çıktım saat gecenin 4'üydü bu saatte hep dışarda sarhoş adamlar,biralar gibi daha fazla kötü şeyler var. Bir yandan korkuyor bir yandan da cesaretliydim. İpeği gördüm. Bir adam onun belinden tutmuştu ve yürüyorlardı ama benim umrumda bile değil istediğini yapsın. Sevgilisi kesin o adam değildir. Çünkü o adam 40 veya 45 yaşlarında duruyor. İpek ise 19 yaşında daha. Yanına gidip onu korumalı mıydım? Yoksa orada onu bırakmalı mıydım? Kafam karışmıştı. Ne yapacağımı bilemiyordum. İpek diye seslendim. Yanına gittim. Ohh ve ben yanlış görmüşüm o İpek değilmiş. Sanki ben seslenmemişim gibi yanlarından geçip gittim.
Telefonum çalıyordu.
Arayan kişi:Aylin
Açmadım tabiki de. Bir de görüldü attım anneme. Onun mesajlaşmada en sevmediği şeylerden biri görüldü atmak veya görüldü atılması. Annem nefret ederdi. Görüldü yazısını görünce bile sinir krizi geçirirdi neredeyse. Neyse artık umrumda değil. Annem yüzünden hayata küstüm ya ben. Onun yüzünden hayata küstüm ben ama artık bir çiçek gibi açıcam yani hayata geri dönücem. Ezilmiycem,yıkılmıycam,unutulmuycam,kırılmıycam en önemlisi de bu kalp bir daha kırılmıycak...
Annem eve doğru geliyordu. O beni tanımasın diye gözlüğümü taktım. Cidden de beni tanımadı. Sinirli bir şekilde eve girdi. Bende hızlı adımlarla yürüyordum. Bir yandan da telefondan İzmir'e uçak bileti bakıyordum. Annem tekrar aşağı indi. Beni arıyordu. Telefonum çaldı iyi ki telefonumu sessize almışım. Yoksa benim olduğumu anlardı neyse. Annem beni tam olarak 12 kez aradı. Annem aramayı bıraktıktan sonra Berke aradı. Telefonu açtım.
Berke
: tamam kızım bak sinirlenme özür diledim işte hem o sesler ne sen dışarda mısın bu saatte?
Ben
: dışardaysam sanane. Evet dışardayım. Hatta İzmir'e uçak bileti bakıyordum ki sen aradın. Arama beni bir daha tamam mı hem sen benim neyim oluyorsunda beni merak ediyorsun? Neyse ya bananne ki ben hayal kurmaya devam ediyim dimi.
Ben telefonu kapatmıştım çünkü çok sinirlenmiştim.
2 Ay sonra:
Hala İzmir'e uçak bileti bakıyorum. Bir gidemedim şu İzmir'e. Arayanların hiçbirinin telefonunu açmıyorum. Okula gidiyorum ama gittiğim zaman Berke'yle uğraşıyorum. Çok güzel bir söz vardır: Kısmetse Olur Cansel'in sözü: ~I DONT MUHATTAP~ Berke'ye her gün ı dont muhattap diyorum ama o anlamıyor. Bu arada seyahatim bozuldu yani İzmir'e hala uçak bileti bakıyorum ama annem beni ikna etti yani gitmiyorum İzmir'e sadece fiyatlarına bakıyorum.
