Yaz mevsiminin büyüsü ayrı olur derler. İnanırım ben buna. Hep yazları güler yüzüm.Yazın açar kalbimdeki çiçekler. Güneşli günleri severim ben. Hele aydınlığın hastasıyım, bayılırım gün ışığı görmeye. Yüzümü maviye çevirdiğimde gözlerim bulut görsün, içim içime sığmaz. Kuş olur uçarım. Martılar bile kıskanır beni. Yerime geçivermek isterler. Olmaz derim, martılar, siz dört mevsim uçarsınız, ben yalnızca yazın kavuşurum beyaz bulutlarıma.
Kanatlarımla daldan dala uçarken, bir yandan güneşin kavurucu kokusu dolar burnuma. Kimse sevmez bu kokuyu. Ben, duymak için en yükseğe çıkarım. İşte böyledir benim için yaz. Yaşanması istek değil, ihtiyaç. Daha kaç yaz görürüm bilmem. Ama varsın siz benim için de sevin bu mevsimi...