"aah! Ayağım gitti uff, çantam nerde yaa??".Evet saat 09.30, ve evet Yasmin geç kaldı. Hızla mutfağa girip suyunu aldı ve kapıya gitti, kapıyı tam çekecekti ki anahtarı unuttuğunu hatırladı.Derin bir nefes verip içeri girdi, anahtarını aldı ve okula doğru yola koyuldu.5 dakika sonra sınıfa varmıştı.Kapıyı çaldı, özür diledi ve hocasının oturtugu yere geçti.Hayır, o klişe aşık olacağı erkeğin yanına değil sarışın tatlı bir kızın yanına oturdu."merhaba",kız garip garip baktı,Yasmin önüne dönecekti ki kız bir anda " sanada merhaba" dedi."ben Yasmin","bende Melisa", onlar konuşurken hocaları tanışma faslına
Geçmek istediğini söyledi. Ders boyu birileri ayağa kalkıp kendini tanıtıyordu. İlk önce esmer uzun boylu bir kız ayağa kalktı ve kendini tanıttı. Adı Ceyda idi, 20 yaşında olduğunu söyledi.5 dakika sonra kumral kedi gözlü uzun boylu havalı bir kız kendini tanıttı," ben Aleyna koç,20 yaşındayım,istanbulluyum bu kadar?" Dedi ve oturdu. Yasmin de kendini tanıttı,"ben Yasmin, Amerika'da bir üniversite de konservatuar okuyordum, 20 yaşındayım, izmirliyim"yerine otururken sarışın bir kızın ona göz devirdiğini gördü.Tam kıza nedenini soracakti ki kızda kendini tanıtmak için ayağa kalktı."Ben Sare yavuz,20 yaşındayım, hiç kimsenin benimle denk olduğunu düşünmüyorum açıkçası.." konuşmasına ara verip alay edercesine güldü"... Yani kimse gelmesin arkadaş olmaya,sonraa" ağzını yaya yaya söylemişti bunu "ailem Almanya'da yaşıyor." Dedi ve ağır abi gibi yerine oturdu.Daha sonra bir çocuk ayağa kalktı," ben Baran Işık, 20 yaşındayım, bende yeni geldim, bu dönem yani, konservatuar okuyorum, Ankaralıyım"dedi ve oturdu.Zaten sonra zil çaldı.
Okuldaki kızlar ile tanıştı, arkadaş oldu.Daha sonra Baran yanina geldi,"beni hatırladın mı?dün karşılaşmıştık ya hani?"Yasmin tabii ki onu hatırlıyordu."Ah evet hatırladım, nasılsın?" Dedi büyük bir gülümsemeyle."iyiyim", zil çalana kadar sohbet ettiler.
~okul çıkışı~•
söylene söylene eve yürümeye başladı.Tabi konuşurken önüne baksa daha iyi olabilirmiş belki.Bizim kızımız söylenirken yola indi
Tabi hala söyleniyor,karşıdan da bir araba geliyor, tam çarpacakken Yasmin fark ediyor, geri gitmek yerine kendini kaldırıma atıyor ve kaşı gözü birbirine giriyor.
~Baranın gözünden~
bir anda frene basmanın etkisiyle telefonu yere düştü onu almaya eğilirken tak diye bir ses duydu. Hayır, bu telefonun sesi değildi. Kafasını kaldırınca kızın birinin kendini yere attığını gördü, bir an çarptığını sandı ama arabadan inince çarpmadığını kızın kendini korkup yere attığını öğrendi.Kızı yerden kaldırınca kızın Yasmin olduğunu anladı." Yasmin?" Kız sarhoş gibi olmuştu, suratının kan içinde olması onunda içini yaktı." Uff, çok kötü olmuş suratın yaa, kızım sen niye kendini yere atıyorsun ya off, gel seni bir hastaneye götürelim, kalk" kızı yerden kaldırdı,
arabanın arka koltuğuna oturttu ve arabayı hastaneye sürdü.\30 dakika sonra Yasmin'in suratinda bir gariplik olduğu fark ediliyordu, kaşı dikilmiş, gözünün kenarı bantlanmis ve dudaklarına bembeyaz bir krem sürülmüştü."off kaşım yanıyor ha, uff" eliyle kaşını tutarken söylenmekten eksik kalmıyordu Yasmin "Yasmin zaten söylenirken kendini attın yere sus artık yine bir yerlere atacaksın kendini" Baran'ın uyarmasiyla hemen sustu, alınmıştı aslında ama boş vermeyi tercih etti."Ben açım şurada ki marketten bisküvi alıcağım, sen birşey ister misin?","Fark etmez bana" Baran arabadan indi ve markete girdi.
5 dakika sonra arabaya elinde tek bir içecekle geri döndü,"Ee hani bana birşey almadın mı?"dedi Yasmin gerçek bir şaşkınlıkla."Birsey istemedin ki benden,açsan gel sana şu karşıdan yemek ısmarlıyım" Yasmin tabi ki evet dedi. Baran arabayı çalıştırdı ve yolun karşısına geçti.
Park edip arabadan indi."Kapını açmamı beklemiyorsun dimi Yasmin?", " Ne? Ya ne diyorsun Baran ya, ben o tanıdığın prenses kızlardan değilim" bunları söylerken arabadan inmişti.Birlikte kapıya yürüdüler.Kapıda 'bazı su baskınları yüzünden kapalıyız' yazıyordu."uf, gel yandaki fırından birşeyler alalım."
. içeri girdiler.Yasmin hemen pastaların yanına koştu."of, çok güzeller yaa, Baran sen şimdi bana ısmarla bende yarın sana birşey ısmarlıyım?"Baran
Ona doğru döndü, kedi gözlerini Yasmin'in üzerine dikti."Ciddi misin? Pasta mi yiyeceksin? Olmaz, gel sana kurabiye alayım"Yasmin'i kurabiyelerin olduğu tarafa doğru çekti."Peki ama bende sana birşey ısmarlayacağım,tamam mı?" Baran onu duymamazlıktan geldi ve kasaya ilerledi,parasını ödedi ve Yasmin'in çıkması için kapıyı tuttu.
Arabaya bindiler ve yola çıktılar."Teşekkürler"dedi Yasmin.Baran ona dönüp gülümsedi."önemli değil,
Ama senden birşey isteyeceğim.","Tabi, söyle?"Baran arabayı kenara çekti."Okul çıkışı, Sare sana ne dedi?"Yasmin şaşkın bir şekilde ona döndü,"şey, kendinin benden üstün olduğunu falan söyledi,aman boş tehtidler ilkokul çocuğu gibi..." Baran onu dinlemiyordu, düşünmekle meşguldü. Yasmin konuşmaya devam ediyordu,"...sonra işte konuşma dedi-","Seni tehtid mi ediyor yani? Daha ilk günden?" Baran gülmeye başladı," seni baya kıskanmış demekki"," ne? Neden ki?"dedi Yasmin
"Hm, nasıl desem? Biz onunla çocukluk arkadaşıyız, ve kendisinin benimle evleneceğine emin, Melisa da onun annesinin arkadaşının kızı,onu kıskanmasının sebebi senin onunla arkadaş olabileceğin düşüncesi"dedi Baran.
Yasmin ona döndü" Ben senden ve Melisadan bahsetmedim ki?"Baran ona dönüp,"Bak en iyisi boşver sonra konuşuruz tamam mı? Hadi şimdi seni evine bırakalım." Dedi yasminin evine doğru sürmeye başladı.Yol boyu sessiz kaldılar. Daha sonra Baran yasmini yolculayıp kendi evine gitti.
°devam edecek°
