Birgün yatağımda uyurken birden gürültü geldi ve direkt olarak salona doğru ilerledim.Bir baktım babam annemi yere itmişti ve çok rezalet bir durum'dayı ev.Annemin kafası sehpaya gelmişti.Yerler hep kan'dı.O an çok korkmuştum birinden birine zarar geleceği
için. O zaman aptallığın dibini yaptım işte babam dan annemi korumuştum.Birden bire babam bana bağırmaya başladı 'Sen neden bizim işimize karışıyosun sürtük aslında seni annen seni doğuracağına taş doğursaymış senin gibi kız olmaz olsun 'diye bana bağırdı.Ben de bir kenara geçip ağlamıştım.Annen de bana bağırdı ama annemin dediğini çok takmamıstım.Çünkü annem babam kadar aşalayıcı konuşmamıstı.O ana kadar ailede bir hiç olduğumu hissettim.Bana kızım gel diye seslenmiyorlardı.Adımın daha İzmir olduğunu dahi bilmiyolardı.O gün kafamı dağitabilmek amacıyla sahile gittim sahilden geldiğimde annem le babam beni bekliyorlardı......