Yasaklı Kat
6. Bölüm — Gerçek
Yaren karanlık merdivenlerden aşağı inmeye başladı.
Birinci basamak…
İkinci…
Üçüncü…
Derken duvarda eski bir yazı gördü:
“YEDİNCİ KAT ASLA VAR OLMADI.”
Yaren durdu.
“Ne demek bu?”
Tam o sırada arkasından ayak sesleri geldi.
Tak… tak… tak…
Yaren hızla arkasını döndü.
Kimse yoktu.
Ama merdivenin başında eski okul kartı duruyordu.
Kartın arkasında yeni bir mesaj vardı:
“GERÇEĞİ ÖĞRENMEK İSTİYORSAN, SON KAPIYI AÇ.”
Yaren merdivenlerin sonunda bir kapı gördü.
Kapıyı açtığında karşısında eski bir sınıf vardı.
Duvarlarda yıllar önce kaybolduğu söylenen öğrencilerin fotoğrafları asılıydı.
Yaren fotoğraflara yaklaşınca kendi fotoğrafını gördü.
Altında tek bir tarih vardı:
2026
Yaren’in nefesi kesildi.
“Bu fotoğraf… daha bugün çekildi.”
Sınıfın tahtasında bir cümle belirdi:
“YEDİNCİ KAT SENİ SEÇTİ.”
Sonra arkasından bir ses duyuldu:
“Ve artık çıkışa çok az kaldı.”
Yaren yavaşça arkasını döndü.
Bu kez karşısında biri vardı.
Elinde eski bir okul günlüğü tutuyordu.
“Bu okulun sırrını öğrenmek istiyorsan,” dedi, “yarın gece yine buraya gel.”
Yaren başını sallamadı.
“Hayır. Bu gece bitecek.”
Elindeki kartı sıktı.
Kart bir anda parlamaya başladı.
Duvar titredi.
Ve sınıfın kapısı kendiliğinden açıldı.
Koridorun sonunda gün ışığı görünüyordu.
Yaren koşmaya başladı.
Ama kapıdan çıkmadan önce arkasından son bir fısıltı duydu:
“Son kapıyı unutma…”
Yaren durdu.
Çünkü çıkış kapısının üzerinde artık bir numara vardı:
7