YASAKLI KAT — 2. BÖLÜM
Kapının Ardındaki Ses
Yaren, siyah kapının kolunun aşağı indiğini görünce nefesini tuttu.
Çıt.
Kapı birkaç santim açıldı.
Yaren hemen geriye çekildi.
“Kim var?!”
İçeriden fısıltı gibi bir ses geldi:
“Yaren…”
Yaren’in gözleri büyüdü.
“Benim adımı nereden biliyorsun?”
Cevap yoktu.
Telefonuna bir mesaj daha geldi.
BİLİNMEYEN NUMARA:
“SAĞINDAKİ DUVARA BAK.”
Yaren yavaşça başını çevirdi.
Duvarın üzerinde eski fotoğraflar asılıydı.
Öğrenciler…
Öğretmenler…
Ve en altta, yıllar önce çekilmiş bir sınıf fotoğrafı vardı.
Yaren fotoğrafa yaklaştı.
Bir anda dondu.
Fotoğraftaki öğrencilerden biri…
Yaren’e tıpatıp benziyordu.
“Bu… ben değilim.”
Fotoğrafın altında bir tarih yazıyordu:
1998
Yaren’in elleri titremeye başladı.
“Bu nasıl mümkün olabilir?”
Arkasından yine o ses geldi:
“Çünkü yedinci kat seni daha önce de gördü.”
Yaren hızla döndü.
Kimse yoktu.
Ama siyah kapı artık tamamen açıktı.
İçeriden soğuk bir hava geldi.
Ve yerde, Yaren’in ayaklarının hemen önünde tek bir şey duruyordu:
Eski bir okul kartı.
Üzerinde Yaren’in adı yazıyordu.
Fotoğraf kısmında ise…
1998 yılındaki o kız vardı.