Hoca "elektrikler gitti herhalde., " dedi kapıya yaklaştı "bekleyin" dedi. Herkes cama yaklaştı. Hocalar kendi aralarında bir şeyler fısıldaşıyorlardı. Başkan tahtaya çıktı. Sınıfı yerine yerleştirdi. Parmak kaldırdım. Başkan 'söyle' der gibi bana baktı. "Lavaboya gidebilir miyim?" dedim. 'Evet' anlamında başını salladı. Hemen hocalara gözükmeden lavaboya gittim. Saçlarımı topladıktan sonra arkama dönüp açık lavabo aradım. Bir tanesine girecekken içerde duran şeyle ağzım açık dona kaldım...
Bu bir cesetti.
Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Önce ışıklar sonra ceset... Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Şuanda tek istediğim biri gelip beni bu cehennemden kurtarması. Fakat bu hiçbir zaman gerçek olmuyacak. Çünkü bu saatten sonra bütün kapılar kilitli.
"Sen, senin burada ne işin var. Naptın o kıza. Çabuk söyle"
Arkamı döndüm. O, bana çarpan erkek vardı.
Biraz kekeleyerek "B-ben b_bir şey yapmadım. Ben gel-geldiğimde böyleydi" çocuk bana baktı. Sonra cesette göz gezdirdi. "Sen yapmış olamazsın. Bu çok profesyonelce işlenmiş, " bana döndü "şşt kız, bu sadece ikimizin arasında. " 'tamam' dercesine başımı salladım. "Adım İrem " diye kendimi tanıttım. Onun da kendi ismini söylemesini bekliyordum. Söylemiyecek gibi duruyordu. Suratına bakınca anladı. "Bende Yağız" dedi sonunda. "Tamam o zaman şüplenenmesinler ben gidiyim" dedim ve çıktım.
Sınıfa girdim. Hoca yoktu. Herkes bir kişinin masasında konuşuyordu. Sırama oturdum. Kız geldi. "Seni beklerken şunu fark ettim. Ben sana ismimi söylemedim, sende bana. Adım Kübra" Dedi sıramın başında. Biraz kaydım. Oturdu. "Benim adım da İrem" diyerek kendimi tanıttım. "Biliyormusun hep bu ismin benim olamsını isterdim. " yüzüne baktım. Anladı ve "Bu isim babaannemin ismiydi. Çok severdim onu ama bana Kübra koymuşlar. O şuanda burda olsaydı' o isim de güzel 'derdi" biraz üzülmüştüm. "Yaa... "Diyebildim sadece. Hâlâ o an aklımdaydı. O yüzden korkuyordum.
İçeri koşarak Yağız girdi. Hemen arkadasından da hoca. "Arkadaşlar herkez sınıflara sakın ve sakın odanızda dışarı çıkmayın! Artık okul kapalı . Haftasonu ziyareti yok" . Yağışla birbirimize baktık. Sınıftan 'Nasıl olur,noldu ki .' sesleri yükseliyordu.
Herkez sınıftan dışarı çıktı . Yağız'la son bir kez bakışıp bizde çıktık. İlk o çıktı. Sonra da ben. Koridoru dönünce karşıma Kübra çıktı. "Noldu ya. Çok merak ettim" dedi Kübra . Cevap veremedim...