Bölüm 8 – Karanlığın İçindeki Adam
Silah sesi koridorda yankılandı.
Ela çığlık atacakken Aras onu kendine çekti.
“Yere eğil!”
İkisi birlikte duvarın arkasına sığındı.
Acil durum ışıkları birkaç saniye sonra yeniden yandı.
Koridorda herkes panik içindeydi.
Doktorlar hastaların odalarına koşuyor, güvenlik görevlileri karanlıkta birini arıyordu.
Ela’nın aklıysa tek bir şeydeydi.
Anahtar.
Avucunu açtı.
Anahtar hâlâ oradaydı.
Tam o sırada Aras’ın telefonu çaldı.
Ekranda babasının adı yazıyordu.
Aras şaşkınlıkla telefona baktı.
“Babam burada…”
Aramayı açtı.
Karşıdan gelen ses oldukça sakindi.
“Aras.”
“Neredesin?”
Aras cevap vermeden önce adam devam etti.
“Ela’yı da yanına al.”
“Ve hastaneden hemen çıkın.”
Aras’ın yüzü gerildi.
“Neden?”
Kısa bir sessizlik oldu.
Sonra babası tek bir cümle söyledi:
“Çünkü az önce ateş eden kişi hastanede değil.”
Aras’ın kaşları çatıldı.
“Ne demek istiyorsun?”
“Silah sesi boşluğa sıkıldı.”
“Onun amacı sizi korkutmaktı.”
Ela fısıldadı:
“Kim?”
Telefonun diğer ucundaki adam onu duymuş gibi sustu.
Ardından sesi daha da alçaldı.
“Ela’nın annesini susturmak isteyen kişi…”
“…yıllardır hepinizin yanında.”
Aras’ın yüzü bembeyaz oldu.
“Kim?”
Telefon kapandı.
Ela Aras’a baktı.
“Kimmiş?”
Aras cevap veremedi.
Çünkü tam karşılarında biri duruyordu.
Ceren.
Gelinin duvağı hâlâ üzerindeydi.
Ama elinde…
Mavi dosya vardı.
Ela’nın nefesi kesildi.
“Ceren…”
Ceren gözlerini ona kaldırdı.
“Geç kaldınız.”
Ela bir adım attı.
“Dosyayı bana ver.”
Ceren başını iki yana salladı.
“Bu dosyayı sana verirsem…”
“…Aras’ı kaybedersin.”
Ela’nın kalbi duracak gibi oldu.
“Ne demek bu?”
Ceren dosyayı göğsüne bastırdı.
“Çünkü gerçek şu ki…”
Gözlerinden yaşlar süzüldü.
“Aras senin sandığın kişi değil.”
Devam edecek… ❤️📖
