Zeynep artık bu işten bıkmıştı ve Kaan için ufak bir yazı yazıp arkadaşı olan Tuana'ya verdi. Çünkü Tuana Kaan ile aynı sınıftaydı. Tuana kağıdı Kaan'a verdi. Kaan kağıdı okudu ve tebessüm etti. Daha sonra Tuana bilerekten sordu.
-Bu kağıdı sana kim verdi?
-Z ile başlayan biri verdi, dedi Kaan.
Sonraki teneffüs Tuana ile Zeynep buluştular ve konuşmaya başladılar.
-Tuana Kaan'a kağıdı verince ne yaptı okudu mu?
-Okudu okurken de tebessüm etti. Sordum bu kağıdı sana kim yazdı diye oda Z ile başlayan biri dedi, dedi.
Zeynep çok mutlu olmuştu kağıtta şunlar yazıyordu: Bana düşlerimi geri ver gerisi hep sende kalsın. Bana yollarımı geri ver uzağın hep sende kalsın. Bir kaç gün sonra Zeynep yeni bir not daha yazdı. Bu notta ise şöyle yazıyordu: Ezberimde yüzün silmek öyle kolay mı, Bana hala küs müsün Kaan? Konuşmak istersen bahçede seni bekliyor olucağım. Zeynep Kaan'ı beklerken bir yandan da korkuyordu. ''Ya Kaan gelmezse yada kalbimi paramparça ederse'' gibi bir sürü şey aklına geliyordu ne yapacağını bilmiyordu. Oradan gitsem mi gitmesem mi? diye düşünüyordu o sırada Kaan ve Çınar bahçeye geldi ama Zeynep'le konuşmaya değil öylesine çıkmış gibilerdi. Durmadan Zeynep'e bakıyorlardı ve sanki Zeynep gerçekten gelmiş mi, konuşmak için bekliyor mu? diye kontrol etmeye gelmişlerdi. Zeynep sonra Kaan'ın onla konuşmayacağına emin olunca normal bir şekilde teneffüste vakit geçirdi ve sonraki gün Zeynep her şeyi bitirmeye karar verdi. Teneffüste son olacak bir şekilde bir not yazdı son not ve bu notta kısaca şunlar yazıyordu;
Sevgili Kaan
Bu mektup sana son mektubum seni unutacağım çünkü seni unutmak sensizlikten daha az acıtıyor belki unutmaya çalışırken canım yanacak belki kalbim param parça olacak bilmiyorum ama sende lütfen benim gözlerime bakıp, beni izleme olur mu?
NOT: Seni unutmak benim için çok zor olacak ama dayanacağım sende dayan olur mu?
Sevgilerle: Zeynep
...