Benim adım Sofia küçüklüğümden beri sevdiğim ve hala arkadaş olduğumuz biri var adı luna arada babannesine gelir benimle buluşur çünkü babannesiyle aynı binada oturuyorduk luna bana bir sır vermişti karşı binada oturan bir erkeğe aşık olmuştu ilk başta umursamadım çünkü benim erkeklerle işim olmaz dedim sanırım büyük konusmuşum luna o çocuğa kafayı takmıştı sürekli onu düşünüyodu arada sapık gibi camından onu izliyoduk aynı okuldaydık ve arkadaşım ona açılmaya korkuyordu luna her gece onu düşünüyodu ve hislerini bana anlatıyordu o çocuğun bı zamanlar kardeşine aşık olmuştum aynı sınıftaydık ve aynı mahallede olduğumuz için arada onla konuşuyorduk ama bı anda konusmayı kesmiştik evet çünkü.... elimde ölü bir fare tutuyordum!! Tek amacım fareyi gömmekti
o zamanki cesurluğumu taktir ediyorum şimdiki aklım olsa yapmazdım benden tiksinmişti ve beni bütün arkadaşlarına yayıp rezil etmişti
Bende ondan nefret ediyordum ve artık ona olan sevgim sona ermişti lunanın aşık olduğu kişi artık dikkatimi çekmeye başlamıştı hani dizilerde olurya erkeğe bir kız aşık olur ama asla erkeğe söyleyemez onun gibiydim çünkü lunaya sahtekarlık etmek istemiyordum o çocuğa bağımlı gibi hissediyordum hatta o çocuğu okadar kafama takmıştım ki...