Gözlerim, gece karanlığında parlayan yıldızlara dalmıştı,
ama bu seferki parıltı, gökyüzünden değil, yanımdaki kişiden geliyordu.
Elif, 23 yaşında, uzun, dalgalı saçları ve derin mavi gözleriyle herkesin dikkatini çeken bir genç kadındı.
Onunla geçirdiğim her an, içimde bir şeylerin kıpırdamasına sebep oluyordu.
Ne yazık ki, Elif abimin en yakın arkadaşıydı ve bu, kalbimin ona duyduğu aşkı gizli tutmam gerektiği anlamına geliyordu.
Elif’in gülümsemesi, içimi ısıtan bir güneş gibiydi. Onun yanımda olduğu her an, dünyadaki tüm dertlerin yok olduğuna inanıyordum.
Ama bu aşk, yasak bir aşk olabilirdi.
Abim Efe, Elif’e karşı olan hislerimi asla öğrenmemeliydi. Efe’nin koruyucu tavırları ve sadık dostluğu, bu aşkı daha da karmaşık hale getiriyordu.
Bir akşam, abim ve Elif bizim evde film izlemek için geldi. Koltukta yan yana oturuyorduk, Elif’in omuzuna dokunduğumda, kalbim yerinden fırlayacak gibi oldu.
Efe, odayı terk ettiğinde, Elif’in yüzündeki ifadeyi yakaladım; bir anlığına gözleri bende kaybolmuştu.
O an, içimde kıvılcımlar çaktı. “Bunu yapmalıyım,” diye düşündüm.
İçimdeki aşkı ona açıklamak için cesaret bulmalıyım, ama nasıl? Birkaç gün sonra, Elif’i bir kafeye davet ettim.
Kalbim hızla çarpıyordu. Onunla baş başa geçireceğim o anı düşünmek bile beni heyecanlandırıyordu.
Kafeye girdiğinde giydiği sarı elbisesi, güneş ışığında parlıyordu.
Onunla göz göze geldiğimde, aniden içimdeki korkuların yerini bir umut aldı. “Biliyor musun, Elif,” dedim, sesim titriyordu. “Seninle bir şey paylaşmam lazım.”
Gözleri merakla parladı. “Efe’nin yanında olmasan bile, seni düşündüğümde kalbim bir başka atıyor.” Elif’in yüzü aniden değişti.
Gözlerinde bir belirsizlik belirdi. “Berk, sen abimin en yakın arkadaşısın.
Bu... bu doğru değil.” Yüzü, içindeki karmaşayı yansıtıyordu. Ama o an, Elif’in gözlerinde bir şey gördüm; benden kaçmaya çalışsa da, içinde bir şeylerin kıpırdadığını hissedebiliyordum. Belki de bu, aramızda daha büyük bir bağ olduğunun işaretiydi. Tam o sırada, kafeye Efe girdi.
O anki gerginliği hissedebiliyordum. Kafamda bir korku belirdi; Efe, Elif’in yanındaki o anı fark ederse,
her şey sona erebilirdi. Gözlerim Elif’in gözlerine döndü. “Bunu gizli tutmalıyız,” dedim, fısıldar gibi. “Ama seni seviyorum.” O an, Elif’in yüzünde bir gülümseme belirdi.
“Berk... ben de seni seviyorum.
Ama Efe...” Tam o sırada, Efe’nin yüzündeki ifadeyi gördüm.
Abim, ikimizi de şaşırmış bir şekilde izliyordu. “Ne oluyor burada?” dedi, sesindeki sert ton, içimde bir korku bıraktı.
Ama Elif’in elimi tutması, her şeyi değiştirdi.
“Efe, Berk ve ben… biz aslında birbirimizi seviyoruz,” dedi Elif, cesurca.
O an, Efe’nin yüzü değişti. O an, bir kapının ardındaki sırların açığa çıktığı, yasak aşkın peşinden koşmanın verdiği heyecanla doluyduk. Bakalım bu yasak aşk, ne tür sürprizler ve zorluklarla karşılaşacaktı? Aşk, gerçekten her şeyi alt üst edebilir miydi?