. . . Final “Bugünleri görmekte varmış” "Bebeğime bir şey oldu" "Hayır olmadı sakin ol" "Bebeğime bir şey oldu" Herkes Kenan'ı sakinleştirmeye çalışırken sahaya getirilen sedye sayesinde Kenan oyundan çıkmış Kaan bir an bile olsun düşünmeden Montella'nın yanına yanına gitmişti. "Beni oyundan çıkart" "Kaan-" "ÇIKAR BENİ OYUNDAN" Teknik direktör yapacak bir şeyi olmadığı için Kaan ve Kenan'ın yerine İsmail ile İrfan Can'ı soktuğunda genç adam koşarak stadyum'dan çıkmış Kenan'ı tehlikeli bir sakatlık durumu karşılığında hazırda beklenen ambulansa bindirilirken bulmuştu. "Bende geliyorum" "Üzgünüm beyefendi yakını-" "Kocasıyım" Futbol ile hiçbir alakası olmayan ve karşısındaki oyuncuyu tanımayan kadın aldığı cevap ile kenara çekildiğinde Kaan ambulansa binip ağlayan eşinin elini tuttu. "Güzelim" "Kaan bebeğime bir şey oldu" "Sakin ol sevgilim hastaneye gidiyoruz" Kenan'a bir şey olacak korkusu Kaan'ı öyle sarmıştı ki beyni hala baba olacağını kavrayamaz iken hastaneye gelen ikili Kenan ve bebeğin iyi olduğunu öğrenmişti. "Bebek doğana kadar futbolu bıraksanız iyi olur" "Teşekkür ederiz doktor bey" Doktor odadan çıktığında Kenan derin bir nefes aldı. Bebeğini kaybedeceğini düşünmek aklını yitirme raddesine getirmişti onu. "Kenan" Kaan sedyede yatan eşine yaklaşıp beklemeden dudaklarına yapıştığında 2 aydır bu öpücükten mahrum olan Kenan daha fazla ağlamaya başlamıştı. "Kaan" "Özür dilerim, özür dilerim" Kaan o kazadan sonra gözünden kalkan perde sayesinde eşini görmezden geldiğini fark ettiğinde onun da gözleri dolmuştu. Az kalsın haberi bile olmadığı bebeğini kaybedecek olma korkusu ise bambaşka bir şeydi. "Size bir şey olacak sandım" "Neden oynadım ki o maçta?" "Senin bir suçun yok" geri çekildi Kaan. Kenan'ın yanağında olan yaşları silerken eşini rahatlatmaya çalışıyordu. "Senin hiçbir suçun yok tamam mı? Bütün suç benim, kendimi toparlamam gerekirken aptal gibi davrandım" "Kardeşini kaybettin" "Senin için güçlü durmam gerekiyordu ama yapamadım" Kaan'ın bakışları Kenan'ın açık olan karnına kaydı. "Ne zaman öğrendin?" "2 gün önce" "Bu yüzden miden bulanıyordu" başını salladı genç oğlan "Özür dilerim çok özür dilerim" "Kaan" Kenan eşini susturmak için elini yanağına koydu "Özür dileme sadece eve gidip kollarında uyumak istiyorum" Aldığı cevapla merhaba gülümseyen Kaan Kenan'a karnındaki jeli silmesi için yardım etmiş elini dışarda bekleyen gazeteci yığınından kurtarıp evlerine getirmeyi başarmıştı. ...... Evet bitti. Bu kurgu tek bölümlüktü bende yazdığım şeyleri yazıp birkaç ekleme yaparak yayınladım yani üzerinde fazla durmadım. Bu kitap çok eskiden yazıldığı için anlatım tarzı düşük. Yazım hatası olabilir bölümü okumadım. Oy vermeyi unutmayın. Görüşürüz.
Bölüm 7
7. Bölüm
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.