Onur,koridordaki kalabalığın ve zil sesinin gürültüsünü arkasında bırakarak 11/A sınıfının kapısından içeri adımını attı.Matematik dersi başlamak üzereydi ama onun aklı sabah fırından aldığı sıcak simitte ve cebindeki sırılsıklam olmuş telefonundaydı.Sınıfın en arkasındaki sırasına doğru yürürken,her zaman boş olan yan tarafından bir hareketlilik fark etti.
Okulun en güzel kızı diye bilinen o kız,tam olarak onun sırasında oturuyordu.
Derin,sıranın üzerine kalın kapaklı bir defter açmış,pencereden dışarıya okul bahçesini ıslatan yağmura bakıyordu.Onur,çantasını sıranın kenarına astı.Sonra hafifçe öksürerek varlığını belirtti.Derin başını çevirdiğinde,o derin ve sakin gözleriyle onura baktı.
Onur,yüzünde mahcup bir gülümsemeyle "merhaba,burası benim sıramdı ama..."dedi.
Derin,hafifçe kızararak hemen eşyalarını toplamak istedi."Ah çok özür dilerim boş olduğunu görünce oturdum,hemen kalkayım."diyerek toparlanmaya başladı.Ancak tam o sırada Onur,onun elini nazikçe durdurdu.Kalbi heycandan göğsünü dövüyordu.Yok hayır.Gitmene gerek yok.Beraber oturabiliriz.Ben onur bu arada."
🤝
Derin,elini sıranın üzerinden çekip saçını kulağının arkasına itti.Yüzünde beliren o tatlı çukur gamzelerle "Ben de Derin memnun oldum"diye fısıldadı.