Uyumalarının üstünden çok zaman geçmişti.Farkında değillerdi ama okul çoktan bitmişti.Efe en sonunda uyandı.Etrafına bakmaya başladı ve Ardayı koltuğun diğer ucunda uyurken buldu.Efenin yüzünde bir gülümseme oluştu.Kalbi hızlı hızlı atmaya başlamıştı.İstemsizce ona doğru yaklaştı.Oda uyuya kalmıştı.Efe ona yaklaştığı sırada Arda uyandı.Efe istemsizce kendini geri çekmek istedi.Arda ise onun belinden kavradı ve kendisine çekti.
ARDA-Yakından nasıl gözüküyorum bari
Efe utanmış ve mahcup olmuştu
EFE-Ne alaka uşan.Ben uyuyor musun diye bakmak istedim.
Arda bu yalana inanmamış olacak ki sırıtmaya başladı.Efe bian telefonunu açtı.Saate baktı ve ne görsün.Saat akşam sekiz olmuş ve onlar hala okuldaydı.
EFE-Hassiktir saat sekiz olmuş.
ARDA-Olabilir ne varki bunda
EFE-Annem beni çok merak etmiş olmalı.Ne dicem şimdi ben anneme.
ARDA-Emin ol bu kadar merak etse seni kırk kere arardı.Bak kimse aramamış seni.
Efe bir an duraksadı.Gerçektende beş saattir ortada yoktu,kimse onu aramamış ve merak etmemişti.Bu duruma çok bozulmuştu.Yüzündende bu okunuyordu.Arda Efenin bozulduğunu anlamıştı.
ARDA-Tamam özür dilerim.Belki seni şuan aramaya bile çıkmış olabilir,benim dediğime bakma sen.
EFE-Tamam yeter bu kadar muhabbet okuldan çıkmamız lazım.
ARDA-Benimle muhabbet etmek bu kadar mı kötü ya.
Efe dediğinin yanlış olduğunu fark etmiş olacak ki hemen durumu toparlamaya çalıştı
EFE-Yok hayır yanlış anlama beni lütfen ama acilen eve gitmemiz lazım o yüzden dedim
ARDA-iyi tamam affettim seni,ama buradan çıkmak için birini çağırmamız lazım çünkü çıkmadan önce okulu kitliyorlar.
Efe telefonuna sarıldı.Şarjı üçtü.Önce Annesini aradı açmadı.Sonra müdürü aradı fakat oda açmadı.En sonunda okul başkanını aramaya karar verdi tam arayacağı zaman da telefonunun şarjı bitmesin mi.Tüh çok üzüldük valla
ARDA-İyi benimle baş başa kaldın canım.Napalım artık,sohbet edelim bari.Bana bir kaç saatliğine katlanacaksın.
EFE-Saçmalama niye katlanmayım sana
ARDA-Nerden bileyim öyle fazla dobra konuşunca yanlış anladım heralde
EFE-Evet yanlış anlamışsın.Şimdi bırak konuşmayı da kantine gidelim.Ben çok acıktım
ARDA-Hakikaten bende acıktım.Parayı oraya koyarız birşey olmaz bence.
Müzik odasından beraber çıktılar.Etraf çok karanlıktı.Efe karanlıktan çok korkuyordu.O anki korkuyla odaya geri döndü.
ARDA-Ne oldu korktun mu yoksa
EFE-Yoo ne alaka tırstım sadece biraz
ARDA-Tamam gel koluma gir.Bişey olmaz burda sadece sen ve ben varız.
Efe tek kelime itiraz bile etmeden hemen koluna girdi.Çünkü gerçekten karanlıktan çok korkuyordu.Beraber birinci kata kadar geldiler.Kantin kapısı açıktı.Efe hemen içeri daldı ve tezgahın oraya geçti,ne alsam diye karar verirken Arde koşarak Efenin yanına gitti.
EFE-Ne oldu lan.Öyle gelinirmi.
ARDA-Burda bizden başka biri daha var.
EFE-Nasıl ya ne gördün.Belki bizi kurtarır
ARDA-Hiç sanmıyorum.Elinde bıçakla tuvaletten çıktı az önce.Kendi gözlerimle gördüm
EFE-Eee napıcaz şimdi
ARDA-Öncelikle sakin olalım.Tuvalette ne yaptığına bakalım.Çünkü orda pek iyi şeyler olmamış olabilir.
EFE-Saçmalama benben oraya girmem.Hem elinde bıçak vardı diyorsun.Belki bizi öldürecek.Hemen müzik odasına kaçalım.
ARDA-Orda biri can çekişiyo olabilir.Belkide hayatını kurtarıcaz.Ben bu riski göze alırım
Efe dur desede Arda dinlemedi ve tuvalete daldı.Gerçektende göründüğü gibi orda kanlar içinde biri yatıyordu ve o kişiyi Efe çok iyi tanıyordu
