Derin! diye seslendi Eda.
Eda: " Kalkmadın mı daha saat kaç oldu geç kalıcaz hadi "
Tamam ya kalktım. Tam kalktığım esnada telefonuma baktım.
Ozandan büyük harflerle "günaydın" mesajı gelmişti. Eda: "ooo bakıyorum da hemen ayılmışsın" otuz iki diş bana bakarak sırıtıyordu
Söylemedim sanırım Eda benim ev arkadaşım
Lisede tanıştık. birlikte eve çıkma hayalleri kurardık ve gerçek oldu. Bende Derin
arkadaşlarımla birlikte İstanbul'da yaşıyoruz.
ailem nerde mi? ailem Antalya'da ailen orda sen neden İstanbuldasın diye de sorucak olursanız
eğitim için İstanbul'a geldim. İstanbul'a ilk geldiğimde kimsem yoktu ve olmadığı için de ailemi yalnız yaşamaya zor ikna ettim.
Ama sonra hayatıma arkadaşlarım girdi.
Eda ve Yağmur. Biz Eda ile birlikte yaşıyoruz.
Eda'nın ailesi yok yani Eda yurtta büyümüş.
Aynı zamanda da Eda bana ben Edaya aile oldum. Yağmur'a gelicek olursak, Yağmur ailesiyle yaşıyor. Yağmur'un bir kafesi var. küçükken hep hayalini kurarmış. Yakın bir zamanda da o hayali gerçekleştirdi.
Hayatıma tek Eda ve Yağmur girmedi.
Aynı zamanda Ozan'da girdi. Ozan yani sevgilim
iki yıldır çıkıyoruz. O da ailesiyle yaşıyor.
Hayır ne çalışıyor ne de okuyor.
Baba parası. Ozan'ın hiç mesleki hayali yok.
Daha doğrusu Ozan'ın bir hayali yok.
Sanki bu hayatı öylesine yaşıyor bir kazanç çıkarmadan...