•Yaralı kalp•
Elfinin hikayesi: elfin ailesi ile anlaşamayan ve kısıtlanan baskı gören umutsuz ve şanssız biridir. o kadar şansızdırki bir felaketin içinde doğmuştur. onu 13 yaşına kadar ailesinin baskısından koruyan teyzesini kaybetmiştir ve o zamandan beri kendi çabalarıyla hayatını yaşamaya çalışıyordu. Bir yanı cesur, güçlü , azimliydi. Bir yanı ise umutsuz ve yıkıktı. Arkadaşkarı sürekli ona ihanet ederdi o yüzden güven sorunları vardı...
Yine her zamanki gibi evde kavga gürültü vardı. Kulaklığımı alıp gizlice arka kapıdan evden çıktım. Yarım saatlik yolu olan birkaç gün aralıkla gittiğim kütüphanenin yolunun tuttum, kütüphaneye en sevdiğim köşede olan
İkili koltuğa geçtim yarım kaldığım kitabı aldım okumaya başladım, tam kitaba odaklanmışken bir kapı gıcırtısı duydum, bütün dikkatim bozuldu tekrardan kitaba odaklandım ve yanıma biri oturdu irkildim hemen kenarı çekildim. Kafamı yukarı kaldırarak baktım 1.75 boylarında benim yaşlarımda bir kumral vardı, gözlerimi avuşturarak tekrar baktım bana bakıyordu
"Sendemi bu kitabı okuyorsun" Dedi sertçe,
Kütüphanede bu kitaptan sadece 1 tane vardı üstelik o da bendeydi büyük ihtimalle kitabı benden isteyecekti bende biraz korkmuş sesimle "evet" Diye cevapladım suratıma baktı ve yine sert tavrıyla "kitabı Verirsen okuyacağım" Dedi irkildim çok sert konuşuyordu ve çok gıcıktı bir insanın hiçmi saygısı yoktur? İlk önce kitabı alan kişinin kitabı bitirmesini bekleyip öyle alırdın. Sert tavrı yüzünden ve gıcık olduğu için beni rahat bırakmayacaktı, elfin ver şu kitabı kurtul şu adamdan dedim kendime yavaşça kitabı uzattım ve kulaklığımı takıp hemen yanımda olan tekli koltuğa geçtim çok uykum vardı saat gece 10:30 du eğer annemle babam bu saatte evden çıktığımı öğrenseydi cenazem olurdu odamın kapısını kilitleyip önlem almıştım, en sevdiğim şarkıyı açtım uyuyakaldım aradan yarım saat geçti
Kulaklığımda bir el hissederek uyandım ve şok geçirdim adını bilmediğim adam kulaklığımı alıp takmıştı uyandığımda sinirle adama baktım bana gıcık bir şekilde gülerek baktı ve "bu şarkı çok güzelmiş" Dedi inatçı bir kahkaha ile hayatımda gördüğüm en şaçma ve gıcık insan tipiydi kulaklığımj sertçe kafasından çekip alarak hızla kapıya doğru ilerledim tam kapıda çıkacakken bir el kolumu tuttu arkama bakmadan elimi sertçe çekerek koştum 25 dakika sonra eve vardım arkamda o adam varmı diye kontrol ettim. Hiç kimse yoktu saat gece yarısına yaklaşıyordu,
Yavaş adımlarla arka kapıdan sesizce girmeyi başardım, kapıyı sesizce örtüp kilitledim ve merdivenden yavaşça çıkarak odamın kapısını anahtarımla açtım ve üstüme spidermanlı pijamalarımı geçirdip
Yatağıma girdim uyudum...
Uyandığımda sabah saat 07:00 di hemen üstündeki spidermanlı pijamalarımı çıkartıp
Altıma bol köy pantolan üstümede siyah bir tişört geçirip çantamı ve kulaklığımı almak için merdivenden aşağı inip koltuktaki kulaklığımla çantamı alıp "ben ders çalışmaya gidiyorum" Dedim ve arkamdan annemin sesi ile kurulan bir cümle duydum "evde oturup çalışamıyorsun o kulaklığını alıcam artık yeter otur oturduğun yerde!" Dedi fakat hiçbirini dikkate almadan kapıyı sertçe örtüp evden çıktı'm kütüphaneye doğru gittim çalışma bölmüne gittim ve test kitaplarından matematık olanı aldım, kulaklığımdan sakın bir şarkı açıp test çözmeye başladım 2 saat geçti ve kulaklığımı çıkartıp cevapları kontrol ettim 80 soruda 60 net yapmıştım. annem duysaydı büyük ihtimalle kendimi kapıda bulurdum, ailem için dersler en önemli şeydir sağlıktan bile eğer düşük notunuz varsa o ev sizin ceheneminizdir.
Kapı gıcırdama sesi ile arkamdaki ipten perdeden gizlice baktım, dünkü adamdı, ipten gözükmeyecek bir kenara doğru yöneldim ve hiçbirşey yokmuş gibi kimya ya çalışmaya başladım aradan bir saat geçti önümde test kitapları, kalem, silgi çöpleri vardı çok dağılmıştı telefonumu çıkardığımda saat 10:30 tu 3 saaten beri ders çalışıyormuşum
Gözlerimin altı yorgunluktan şişmişti, kafamı test kitaplarının üstüne yasladım ve uyuya kaldım 1 saat sonra gözlerimi açtığımda yanımda kafasını test kitaplarına yaslamış beni izleyen biri vardı.
Gözlerimi kırptım ve tekrar baktım
Adını bilmediğim adamdı adam dün okuduğum kitabı bana uzatarak "kitabını alabilirsin elfincim" Dedi gıcık bir şekilde gülerek.
Yüzüne şaşırmış gözlerle baktım adını nerden biliyordu? "Adımı nerden biliyorsun! "
Dedim şaşkın ve sert bir sesle
Adam "kitabın ilk sayfasına yazmışsın aptal"