Merhaba, Bu kitap, üzerinde 2 yıldır düşündüğüm, kimi sahnelerini rüyalarımdan esinlendiğim kurgumdur. Bu bir bölüm değil, hikayeye giriştir. Oy kullanmayı ve yorum yazmayı unutmayın, İyi okumalar!
bu bölüm birgaripokur123 'a ithaf edilmiştir.
Günümüz.
Balca'dan;
Ayaklarıma değen ıslaklığın kan olduğunu bilerek merdivenlerden çıkmaya başladım. Beni çağıran ablam olmasaydı kan sadece elim ve ayaklarımda değil her yerimde olucaktı. Son basamağa basıp kapıyı açtım cebimden çıkardığım anahtarla kapıyı kilitledim.
"Balca! Nerdesin?"
Solumdaki kapı açılınca oraya döndüm. Ablam dağınık saçlarıyla bana bakıyordu.
"Hadi ablacım yemeğin soğuyacak."
Ablama boş gözlerle baktım ve kafamla onayladım. Odadan çıkıp yan odadaki banyoya girdim, kapıyı kilitleyip aynadan kendime baktım. O küçük kız çocuğu böyle olmayı ister miydi? Sanmıyorum...
Alt kata inen merdivenlerin son basamağındayken Ayaz ortalarda gözükmüyordu, Caner ile Kanat karşılıklı oturmuş bir konu tartışılıyordu, Alçin ile Deva tezgahta uğraşırken Dilara masadaki son eksikleri yerleştiriyordu.Arkamdan gelen adım sesleriyle hafif arkama döndüm ve merdivenlerden inen Timur'u gördüm. Beni görünce gülümsedi ve elini saçlarıma atıp
"Naber ufaklık" dedi.
Ona sadece gülümsemekle yetindim ve beraber masaya yöneldik.
12.09.2012
Yazar'dan
Elindeki feneri yatağa bırakıp, çantasının fermuarını çekerek,son kez 9 yılını geçirdiği odaya baktı. Bu odayı, bu yetimhaneyi bir daha görmemek üzere, odadan çıktı. Elindeki fenerin ışığını kapatarak, ay ışığının aydınlattığı koridorda yürümeye başladı. Zemin kata geldiğinde, kapıdan çıkıp, bunca zaman oynadığı bahçeye baktı. Sabah tanıştığı o yabancının, hayatını ne denli değiştireceğinden bir haberdi.
Binanın arkasına doğru yürümeye başladı. O yabancıya olan güveninin verdiği rahatlıkla, üst dönemlerin genişlettiği tellerden, önce çantasını fırlatıp, sonra kendi atladı. Doğrulamak hamle yaptığında, önündeki aydınlığı bir gölde kapattı. Kafasını kaldırıp ona bakan yabancıya baktı. Yabancı, gamzeleriyle ona gülümsedi.
"Merhaba Kayalar."
Çocuk anlamayarak yabancıya baktı. Kayalar? Oda ne demekti? Yabancı çocuğa kalması için elini uzattı. Yabancının eline baktı ve uzattığı eli reddederek, yerden destek alarak ayağa kalktı. Yabancı, sanki bu hamlesini biliyormuş gibi, gülümseyerek elini çekti. Çocuğa bakmadan, arkasını döndü ve ay ışığının aydınlattığı sokakta yürümeye başladı. Çocuk, zaten buradan kaçmışken onun peşinden gitmemeyi düşündü, ama içinde bir yerlerde, birileri ona; o yabancıyı takip etmesini söylüyordu. Oflayarak, yabancının peşinden gitmeye başladı.
•
Başta belirttiğim gibi, bu bir bölüm olmadığı için bu kadar kısadır. Umarım beğenmişsinizdir, ileride görüşmek üzere, seviliyorsunuz!