Tercih ettiğimiz şekilde yaşamımızı devam ettiriyoruz. Bu tercihin sonuçları bazen iyi bazen kötü şekilde sonuçlanabilir. Benim tercihlerim nasıl sonuç verecek bilmiyorum ama pişmanlığın bir sonuç getirmeyeceğini biliyorum.
Bugün hayatımın dönüm noktasındayım. Tarih bölümünü bitirmek üzereyim. Mezun olduktan sonra işsiz kalacağımı da biliyorum. Lakin sevdiğim bölümü okumak benim tercihimdi.
Bu tercih beni bir süre olumsuz sonuçlar ile karşı karşıya getirecek. Lakin sevgimden vazgeçmeyeceğim.
Üniversite son sınıf öğrencisi olarak bu zaman kadar değişmiş fikirlerim beni daha da ileriye götürdü. Okulu birincilik ile bitirecek olmam farklı bir duyguya sahip olmama vesile olacak.
Kumral saçlarımın gittiğim her ortamda iki tel bırakmasına, ela gözlerimin güneşe meydan okurcasına bakmasına, 1.60 boyumla büyük işlere bulaşan. Annesi ve babası tarafından çöp kenarına bırakılan hafif çilli bir kızım. Yetimhanede ki ablaların çok düşünüp isim konusunda tartıştıkları kişiyim Mehir.
İsim konusunda keşke biraz daha düşünselermiş. Mehir dediğim zaman insanların aklına para gelmesi gayet normal.
Lakin Mehir’in bir diğer anlamı Ay parçası demek.
Ay parçası gibi güzel olduğumu düşünmüyorum. Güzel bir çocuk olsaydım çöp kenarına bırakılmazdım. Yani nasıl bir yük olmuş olabilirim
2 yaşımda bir aile evlatlık verildim. 4 yaşıma bastığımda trafik kazasında her ikisi de vefat etmiş. Anne baba sevgisini yaşamadan büyüdüm. Yeniden yetimhaneye verilecekken babamın kardeşi sahiplenmek istemiş. Üvey amcama yıllarca baba dedim. İşin asılı gerçek babam ortada yoktu.
Bu yaşıma kadar beni amcam ve yengem büyüttü. Daha doğrusu büyütmek zorunda kaldılar. Vefat eden babamın vasiyeti buymuş. Nasıl da gerçek çocukları gibi benimsemişler. Hatıralarımda en ufak görüntü olmasa dahi cüzdanımdan çıkarmadığı fotoğrafları ile yetiniyorum.
Amcam iyi biri lakin eşi için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Zaten 3 çocuğu var iken bende başlarına bela oldum. Yengem tarafından hiç bir zaman sevilmemiş. Kuzenlerim tarafından ise hep dışlanmıştım .
Amcam kendi çocuklarından hiç bir zaman ayırmadan büyüttü. Okumama dahi karşı çıkmadı ki üniversite boyunca part çalışıp onlara yük olmamak için elimden geleni yaptım. Yengem sürekli eve görücü getirip her defasında kavga ile biten tartışmada galip geldim. Beni evlendirmek için o kadar çaba sarf ediyor ki. 15 yaşımdan beri ısrarla devam ediyor.
23 yaşına girdim ve halen daha evde kaldın diyerek başımın etini yiyor. Kendi kızı 26 yaşında dünya evine girdi. Öbür oğlu 22 yaşında yurt dışına gitti. Evde sadece ben ve Metin kaldık. Metin daha 18 yaşında lise son sınıf öğrencisi. Yengem çocuklarını okutmak için elinden geleni yaptı ama çocukları o yönden pek umursamazdı. Elif liseyi bitir bitirmez bir işe girip kendini yükseltmeye baktı. 26 yaşına da basınca evlendi. Efe liseyi bile bitirmeden inşaat işine girerek. Yurt dışı planları yapmaya başladı ki başarılı oldu. Metin ise doktor olmak istediğini söylüyor. Lakin yengem onu da abisinin yanına yurt dışına göndermeyi planlıyor. Para tatlı gelince...
"Mehir!"
içeriden yengemin tok sesi ile odadan dışarı çıktım.
" Akşama misafir var gel bana yardım et " dedi. Gözlerimi devirerek odamın kapısını kapatıp yanına gittim.
" Yine mi görücü?" Diyerek gözlerimi yengeme diktim.
Halinden pek memnun bir ifade ile bakıyordu
" Merak etme bu son olacak " dedi.
Çok fazla umursamadan atıştırmalıkları düzenleyip yerleştirdim.
" Efsa, nerdesin " diye gürledi amcam.
" amcam noldu bir şey mi oldu ?" Dedim.
"Burdayım. Bey noldu " dedi yengem. Amcam yüzüme dahi bakmıyordu. Sorduğum soruya dahi cevap vermemişti.
" Hadi çabuk olun gelirler birazdan " dedi.
Amcam başını eğerek içeriye girdi. Bana neden böyle davrandığı hakkında hiç bir fikrim yoktu. Görücü gelmesine dahi kızmamış acele edin demişti.
Yengem sinsi bir gülüş ile yanımdan ayrıldı. Bende odama geçip üzerimi değiştirdim.
Amcam ilk defa bu şekilde davranmıştı. Bu yaşıma kadar beni büyütüp bakmıştı. Ona asla karşı gelemezdim ama görücü gelmesine de evet diyemem ki...
Saçları beyazlamış önlerini siyaha boyamış gözaltı çukurlarıyla bana bakan bir amca yanında estetikten gülümsemekten çekinen eşi hemen yanında ise kısa boylu saçları ufak tefek kalmış bir beyfendi vardı. Yani kime isteyecekler diye düşünüp duruyordum ki o saçları olmayan beyfendi olduğunu öğrenene kadar.
" Sabahattin , Kızını gördük beğendik senin de iznin olur.." cümlesini bitirmesine izin vermeden Amcam araya girdi.
"Oğlun kaç yaşındadır Eyüp?" Dedi.
"Yaşın ne önemi var. " dedi gülümseyerek.
Amcam sinirli gözlerle yengeme bakıyordu.
" Bu iş olmaz Eyüp olmaz " dedi.
Kapının önünde öyleyece kafam eğik bir sekilde duruyor. Arada olanlara bakıyordum.
Adam birden hiddetle ayaklandı.
" adı çıkmış kızı kim alacak Sabahattin. Ben buralara kadar gelip istedim. Ayıp be sana " dedi.
Gözlerim fal taşı gibi açılmıştı. Neyden bahsediyordu bu adam.
" Ne diyorsun amca ne adı çıkması düzgün konuş benimle " diyerek hiddetlendim.
" Aaa utanmaza bak kocama kızıyor bide seni bir çocukla el elle görmüşler. " dedi karısı.
El elle tutuştum diye adım mi çıkması gerekiyor. Ayrıca ben kimseyle el elle tutuşmadım. Bu yaşıma kadar kimseye karşı zerre sevgi hissetmedim.
" Yeter artık çıkın gidin evimden " dedi amcam.
Gözlerimden akan yaşlarla amcama bakıyordum.
" amca yemin ederim ben kimseyle el elle tutuşmadım" dedim.
"Bu yaşına kadar bakıp büyüttüm. Bu yaşına kadar başımı öne eğdirmedin. Şimdi de inkar etme sorun el elle tutuşman değil. Resmen seni öpmüş resmini gösterdiler " dedi amcam. Ne olduğunu anlamadan amcama bakıyordum.
Gözlerimin önüne flim şeridi gibi gelen o sahne geldi.
Okul arkadaşım Ali. Zor zamanında yardım ettiğim için aniden yanağımdan öpmüştü.
Bunun fotoğrafını mi çekmişler bide saçmalık.
Amcam hızlı bir şekilde kapıyı kapatıp çıktı. Yengem öfkeli bir şekilde bana bakıyordu.
" yeter artik huzur bırakmadın evimizde bu adam senin yüzünden kalpten gidecek. Hasta amcan hasta haberin var mi ?" Diye bağırdı. Yengemi ilk defa böyle görüyordum.
" Defol git bu evden ya bir adam bulur evlenirsin ya da pılını pırtını toplayıp git. " dedi.
Ağzım açık gözyaşlarım ile kalakaldım. Amcamın hastalığından dahi haberim yoktu. Kimse beni dinlemeden etmeden yargıladı. Kendimi ifade etmeme gerek kalmadan kendimi suçlu hissediyorum.
Napacağımı bilmeden odama geçip üzerime kilitledim.