Siyah kanım ile kahvaltıyı bitirdik ve beraber sofrayı topladık. Aslında bence Kuzey o kadar da kötü bir insan değildi. Her kim anne ve babasını bu sekilde kaybetse o da intikam ateşiyle yanıp tutuşturdu. Bu yüzden ona biraz olsun güvenmeyi tercih ettim çünkü onun da en az benim kadar kafası karışıktı.
Ben salona geçtim ve hemen arkamdan kuzey geldi."Bir şeyler izlemeye ne dersin tatlı kız" diye sordu. Ne diyeceğim tabii ki de Evet Evet Evet!! Ahh, neyse ki bunu dışımdan söylememiştim bazen ciddi anlamda aptal olabiliyorum. Bu ne Melis evlilik teklifi falan mı aldın? Siyah kan a sakince olur dedim ve ben film seçerken o abur cubur alıp geldi.
Tabii ki benim gibi aptallar her zaman korkmasına rağmen yine de korku filmi seçerler. Ve evet yine aptallık yaptım. O-it yani korkunç palyaço filmini açtık . Aslında hiç de korkutucu bir film değildi. Bundan sadece 10 yaş altı korkardı ama ben Melis Işık 20 yaşında bir kız ve yine ben Melis Işık 5 yaşında bir kız. İzlerken bir anda korkuyla sıçradım ve Kuzey'in kolunu tuttum. Sonra hemen utanç içinde geri çekildim. "Utanmana gerek yok tat- yani şey Melis. Korkunca sarılabilirsin. Hatta korkmazsan yine sarılabilirsin" diyerek sırıttı. Ama başta neden bana tatlı kız demekten vazgeçtiğinde kafam takılı kaldı ve yine aptal ben. Gittim kendimi çocuğun kollarına attım. Aptal Melis naptım beeeeennnnn!! Aman neyse oldu bir kere dedim ama kokusu beni mest etti. Çikolata ve papatya kokuyordu. Tuhaf ama hoş bir kokuydu. Onun kokusunu alınca yüzümün yandığını hissettim.
Aynı şekilde o da şaşırmıştı ama beni kollarıyla sıkıca sardı. O an yüzüme aptal bir gülümseme yerleşti ve filmi izlemeye devam ettim.
Ben bu çocuğun kollarına kendimi atacak kadar nasıl güvendim? Neden o gülümseyince yüzüm yanıyor? Beni kaçırmış olan -kaçırılmaktan şikayetçi değilim çünkü o sıradan ve iğrenç hayatımdan kurtuldum.- Bir çocuğa nasıl güveniyorum? Yoksa olmaktan korktuğumuz o şeyi mi oluyorduk? Hayır hayır bu olmazdı değil mi? Aşk...
