Watty düşüncelerimden sonra resmen 32 dış sırıtarak geziyordum. Sebebi ne? Ln ben noluyo? Ln (küfür) ben aşık oldum Ln? Yok be sadece..? Yok be Yok Yok olmamışımdır. Oldum mu? Yok Yok olmadım. Demi?
Bu düşüncelerden üveylik meselesi ile ayrıldım. O daha büyük bir meseleydi. Ben üvey değildim demi? Düsüncelerimden sıyrılmama sebep olan şey yine art arda gelen bildirimlerdi.Yine aptal notlardan birisiydi.
Boşuna çabalama watty erkeği
Asla bulamayacaksın beni
O kızı ve babasını
Kaybetmek istemiyorsan
Keseceksin sesini
Beni bulmak için 1 adım atarsan
Kızın babası ölür.
Kız üvey değil evet
Ama üvey bir mesele var
Üvey bir meselen var tatlı kız
Sersefil bir baban var watty kızı
Karıncalanan beynim, bana dikkatle bakan siyah kan ve ben. Donmuş ve sersefil halde hüngür hüngür ağlamaya başladım. Artık çarem yoktu. Ellerim kollarım bağlıydı. Babamın ölümü ve benim çaresizliğim arasında bir seçim yapmak zorundaydım. Tabii ki babam. Babam yaşasın gerisi umrumda değil. Yavaş yavaş başımı siyah kana çevirdim ve su konuşmayı yaşadık.
-Siyah kan
-Efendim?
-Senden yalnızca bir şey isteyeceğim ve bunu nolur yap
-Ne dersen? Yalnızca konuşman yeterli tatlı kız.
-Babama bir not yazacağım.
-Eee?
-Ve sen o notun benden gönderildiğini babama söyleyerek o notu vereceksin. Yani verir misin, lütfen siyah kan tek çarem bu.
-Emrindeyim. Hemen notu yaz ve götüreyim ama sen yinede kendinin olduğunu notta belirt belki inanmaz.
-Çok teşekkür ederim siyah kanım seni seviyorum...
