bir anlık korkum kaybolmuştu sanki . sumane ye dönüp hatırlamıyorum " dedim bana dönüp sakince " çok yazık bir tür hafıza kaybı olmalı " dedi "peki bu cadaloz a ne diyeceğiz " dedi artur "bana sakura deyin " dedim hepsi birden kafalarını salladı " tamam o zaman artık artık ismin sakura hadi gel seni doyuralım " dedi bende olumlu manada kafamı salla dım hemen yemek odasına gittik aşırı büyük ve görkemli bir odaydı ve harika yemekler vardı hemen oturdum ve yemeye başladım onların nasıl yemek yediği dikkati mi çekti ve onları izlemeye başladım ve onları taklit ettim en sonunda dayanamayıp "buz kraliçesi kim" diye sordum hepsi birbirleri ne bakıp
" o gelmiş geçmiş en güçlü kraliçe ve duyduğuma göre rengoku ile çok iyi anlaşıyor onun varisi de kız ismi sanırım ervin " dedi nisume
" harika arkadaş olabiliriz "dedim
" sanmam ama şansın var rengoku dan istersen seni götüre bilir ama orada saygılı davranman gerekir yoksa buz kraliçesi gözünün yaşına bakmaz" dedi artur
"peki varisi onla tanıştınız mı nasıl bir kız" dedim heyecanla
" ervin le hiç tanışmadım ama çok sakin bir kızmış ve ne kadar buz kraliçesinin varisi de olsa güçsüz kalıyor " dedi artur
" abartmayın bir kız asla güçsüz olmaz " dedim " neyse ben gidiyorum" dedim " nereye gidiyorsun " dedi nisume
rengoku yu bulacağım biri benimle gelsin kaybolmak istemiyorum " dedim " tamam dır ben gelirim" dedi sumane. uzun bir yürüyüşten sonra onun odasının yanındaydık " burdan sonrasını kendin hallede bilir misin ben bu kadar gele bilirim " dedi sumane " sorun yok hallederim " dedim
"efendim müsait misiniz" dedim
" evet buyur " dedi rengoku
"efendim sizden bir şey isteye bilir miyim lütfen" dedim masumca
" olur ama önce üstünü değiştir ne bu hal neyse iste bakalım
"şey beni buz krallığına götüre bilir misiniz acaba" dedim
"ne hemen çabuk nasıl öğrendin onun varlığını" dedi şaşkınca
" evet öğrendim ve varisinin kız olduğunu biliyorum onla tanışmak istiyorum sorun olmaz dimi " dedim bana uzun uzun baktı sonra " eğer beni rezil etmezsen tabi zaten bende hazırlık yapıyordum konuşmamız gereken konular var dı cicilerini giy yarı yola çıkacağız " dedi bende hemen " çok teşekkür ederim " dedim hızlıca çıktım ve kapıda sumane yi gördüm bana baktı ve " sanırım istediğin oldu " dedi bende mutlu bir şekil de " evet yağrın gidiyormuşuz " dedim bana mutlu bir şekilde baktı ve gitti
sabaha karşı kendi isteği ile kalkıp hazırlandım ve güzel şeyler giyindim muhafızlar beni alıp rengoku nun yanına götürdüler at arabasına bindik ve uzun b ir yolculuktan sonra mavi ve beyazın birleştiği o saraya geldik rengoku bana "uslu dur " dedi kafamı sallayarak onay verdim ve görkemlıi saraya adım attım rengoku yu takip ederken heryere bakmaya çalışıyordum en sonun da taht odasına varmıştık robin isimli kraliçe rengokuyu görünce ayağı kalktı ve " sonunda geldin uzun zamandır görüşemiyorduk bu yanındaki kim dememek varisini buldun " dedi kraliçe kısa etek giymiş ti ve mavi beyaztonlarında uzun bir pelerini vardı mavi uzun saçları neredeyse parıldıyordu dolgun dudakları vardı çekik gözleri iddialı bakıyor du bana bakıp "merhaba tatlım ben buz kraliçesi robin senin adın ne bakalım " dedi tatlı bir şekilde " adım sakura efendim " dedim nazik ve tatlı olmaya çalışarak koridorun sonundan bağırma sesleri geliyordu sesin olduğu yerie kafamı çevirdiğim de bir erkek bir kizi kovalıyordu en sonun da kız olan robinin arkasına saklanarak " ya bağırmasana yanlışıkla oldu " dedi sanırım o buz varisi ervin di
"tamam sakin ol bakalım ervin yine ne yaptın " dedi robin
" ben bir şey yapmadım yanlışlıkla ona çarptım o da elindeki bardağı düşürdü" dedi ervin
" tamamdır sen git ben onla konuşurum " dedi robin
" efendim rengokunun yanındaki kız kim yoksa bahsettiğiniz ateş varisi mi " dedi ervin
" evet tatlım ismi sakura " dedi robin
o an sadece ervin e bakıyordum harika görünüyordu pembe bir Japonlar ın giydiği ust altında şort vardı onun altına tayt giymişti ve su yeşili -botları kombini tamamlıyordu yuzüne gelince mavi uzun saçları tatlı mı tatlı gözleri ve dolgun dudaklara sahip ti sırtında bır katana vardi ve harikay dı onun yanında ben çok mahçup kalmıştım