Bölüm 13

Sabah villa mutfağında kahvaltı masası kuruluydu. Masada Deniz, Efe ve Kerem vardı. Rüya yukarıdan ağır adımlarla indi, üzerindeki beyaz tişört ve kot pantolonla her zamanki gibi sade görünüyordu. Bora ise pencere kenarında, kahve fincanını elinde tutarak bekliyordu.Rüya masaya oturduğunda Bora sesini sertleştirdi:— Dün neredeydin?Rüya hafifçe başını kaldırdı:— Emir’le dışarıdaydım.Bora’nın kaşları iyice çatıldı:— Senin Emir’le ne işin var?— Arkadaşız.— Arkadaş mısınız? Deniz bana başka bir şey söyledi.Deniz sessiz kaldı ama bakışlarını Bora’dan kaçırmadı. Efe de gergindi.Bora, fincanını sertçe masaya bıraktı:— Rüya, sen daha 18 yaşındasın. O adam senden yaşça büyük ve ben onun niyetini bilmiyorum.— Niyetini bilmene gerek yok Bora. Bu benim hayatım.Masadaki hava bir anda gerildi. Kerem araya girmek istedi ama Bora elini kaldırarak susturdu.— Sen bu evde yaşadığın sürece bazı kurallara uymak zorundasın.— Yeter artık! Ben kurallarına uymak zorunda değilim.Rüya bir anda sandalyesinden kalktı, gözleri dolmuştu.— Ben evi terk ediyorum.Bora şok olmuştu.— Ne diyorsun sen?— Ne dediğimi gayet iyi biliyorsun.Rüya yukarı çıktı, odasına gidip çantasına eşyalarını doldurmaya başladı. Deniz ve Efe peşinden gitmek istediler ama Bora elini kaldırarak:— Bırakın! dedi.Birkaç dakika sonra Rüya merdivenlerden indi. Elinde valizi vardı. Emir’in gönderdiği konumu telefonda açmıştı. Kapıya yöneldi.Bora son bir kez seslendi:— Rüya…Rüya durdu ama arkasına bakmadı.— Ne?— Gitmeden önce… diğerlerine veda et bari.Rüya valizini kapının yanına bıraktı, önce Kerem’e sarıldı.— Kendine dikkat et.Sonra Efe’ye sarıldı.— Seni özleyeceğim küçük kardeşim.En sonda Deniz’e… uzun süre sarıldılar.— Sakın aklını kullanmayı bırakma.Bora’nın karşısına geldiğinde bir an durdu. Bora bakışlarını ondan kaçırıyordu. Rüya, gözlerinin içine bakarak:— Tamam abi.Bora şaşkınlıkla başını kaldırdı.— Ne dedin?— Tamam abi… dediğim gibi, gidiyorum ama aklımda söylediklerin olacak.Sonra valizini alıp kapıdan çıktı. Dışarıda Emir onu bekliyordu. Bora, camdan ikisine baktı, yüzünde hem öfke hem endişe vardı.