…Kulaklığımı taktım sakin sakin kolileri yerleştirmeyi düşünüyorum en sevdiğim şarkılardan biri olan *Benimle Kayboldun*u açıp telefonumun sesini sonuna kadar açtım bu şarkı bana huzur veriyordu,resmen sevgilimle beni anlatıyordu ona gözlerim kapalı güveniyorum ve çok seviyorum.Üstünde salon yazan kolilerden birini açtım hep salonu kendim dekore etmek istemişimdir hafif hareketlerle ritim tutarak eşyaları yerleştiriyordum şarkı *Türkçe yazılmış bir şiiri sana çevirircesinden*diye devam ediyordu kendimi çok rahat hissediyorum kendi evim,kardeşim bir yan odada tamamen farklı bi hayat düşüncelerimi Eda’nın çığlıyıyla böldü odasına gitmeye yeltenmiştim ki duyduğum seslerle hareket edemedim
-Ateşşşş sönmeye hazır mısınn?
Eve girenler sürü halinde adamlardı ve sevgilimin ismini sesleniyolardı,resmen dalga geçiyorlardı ismiyle ama tek Ateş benim sevgilim değildi heralde dimi
-Ateşşş aksözz, özledin mi bizii?
Galiba oydu sesler yüzünden titremeye başladığımı hissediyorum,yavaş yavaş içeri giriyorlardı en önlerinde uzun boylu bi çocuk yürüyordu yüzünü tam net göremiyordum ışıklar yoktu eve yeni taşındığım için olduğunu düşünüyorum kahretsin ki hiçbir şey göremiyorum! Üstüme geldikçe geri adım atmaya başladım çok uzun sürmeden arkamda ki lanet kolilere takılıp düştüm ağzımdan küçük bir inleme kaçtı ellerimi ağzıma kapatıp sesimi engellemeye çalıştım Allah’ım lütfen sesimi duymamış olsunlar
-Cemal aç oğlum ışıkları çabuk!
En hızlı red yiyen duaydı galiba.Nasıl yani ışıkları onlar mı kesmişti? Evet aynen öyle onlar kesmişti artık uzun boylu çocuğun yüzünü görebiliyordum esmer koyu kahverengi gözleri olan yakışıklı bi çocuktu off Berfin ne düşünüyorsun,beni fark etti ve kısa bir süre gözlerini üstümde tuttu
-Ебать(s*kt*r,kahretsin)
Söylediği tek şey buydu ve hiçbir şey anlamamıştım türk değilmiydi, az önce nasıl türkçe konuşmuştu,o değilde başka biri mi konuşmuştu? Elini kaldırıp kalkmam için bana uzattı
-Kendim kalkarım; dedim
Ama ayak bileğim buna izin vermedi hareket ettirdiğim anda zonklamaya başladı kalkmaya çalıştığım anda geri düştüm sanki yer buzdandı tekrar elini uzattı
-İnat etme ve tut şu elimi …… adın?
-Sus
-Sus mu güzel isimmiş annenle baban çok mu düşünmüş :D
Gözlerimi devirip aldırış etmeden tekrar kalkmaya çalıştım tabiki yine olmadı bileğim çok acıyordu
-Sus hanım benim adım da Deniz Aytuğ KURTARAN memnun oldum
Tam konuşucaktım ki eğildi ne yaptığını bile anlamadan kucağına aldı şok içinde yüzüne baktım bir kolu dizlerim arkasından bir eli omzuma doğruydu resmen kucağındaydım aklıma çok önemli bir şey gelmişti Eda nerdeydi tamamen onu unutmuştum son çığlığı kafamda yankılandı bağırmaya başladım
-Eda nerde!?
-Bırak beni!
-Ne olduğunu açıklamadan beni böyle kucağına alamassın!
-Ateşi nerden tanıyorsunuz!?
Koltuğa uzanmamı sağladı ve sesimi bastırmak için bağırmadan sesini yükseltti;
-Eda galiba odadaki kız merak etme gayet güvende söz sana herşeyi anlatıcam Ateşi,neden bu evde olduğumuzu bunu bizde bilmiyoruz ama anlatıcam lütfen şimdi ismin gibi sus
-Bana sus demekten vazgeç
-İsmin değil mi?
-Hayır tabiki
- Peki bayan isimsiz sus demem :D önce bir bileğine bakalım
-Yiğitt! Gel aslanım buraya
Adının Yiğit olduğunu öğrendiğim çocuk Eda’nın odasından Eda ile birlikte çıktı küçük kız kardeşim koşa koşa yanıma geldi kollarımın arasında genç kız gibi değilde 8 yaşında bi kız çocuğu gibi hissettim ardından Yiğit konuşmaya başladı
-Berfin bileğin incilmiş bi kaç gün basmassan hızlıca iyileşir
-Bayan isimsiz artık isminizi biliyorum :D
- Artık anlatırmısınız sizin gibi mafya tiplerin benim sevgilimle ne işi var;dedim
Yiğit’in kıkırdadı ve ekledi;
-Mafya mıı ayıp oluyo hee :D
Aytuğ’un önce kırkırdadı sonra birden yüzünü buz kesti,konuşmaya başladı
-Yarın bileğin için yanına uğrıycaz Berfin herşeyi yarın konuşuruz dinlen biraz
Kapıda bekleyen adamlarına seslenip evden çıktı Eda da bende şok içinde kalakalmıştık
.
*******************************************