BÖLÜM 16 — SON MEKTUP
Gerçeğin ortaya çıkmasından yaklaşık bir yıl sonra hastaneden bir mektup geldi.
Eski hemşirelerden biri, yıllardır sakladığı bir şeyi anlatmak istiyordu.
Mektupta o gece yaşananlar yazıyordu.
Bir bileklik.
Bir dosya.
Nöbet değişimi.
Birkaç dakika.
Defne mektubu okurken elleri soğudu.
Lina onun yanında oturuyordu.
— Bunu okumak zorunda değilsin.
Defne başını salladı.
— Hayır.
Bir süre sonra:
— Bilmek istiyorum.
Mektubu sonuna kadar okudu.
Sonra kapattı.
— Biliyor musun?
— Ne?
— Ben eskiden hayatımın bir yanlışlık olduğunu düşünüyordum.
Lina ona baktı.
— Şimdi?
Defne gülümsedi.
— Şimdi yanlışlığın benim hayatımı oluşturduğunu düşünüyorum.
Lina'nın gözleri doldu.
— Bazen çok garip konuşuyorsun.
— Biliyorum.
İkisi güldü.
Defne'nin düşüncesi sana mantıklı geliyor mu?
Sence geçmişteki hataları affetmek mümkün mü?