~LARA HAZAL AKGÜNEŞ~
Herkese göre normal olabilir benim hayatım,sahip olduklarımdan dolayı.Aslında bana hak tanıdıklarını sanan aile gibi olan ama asla iyi bir aile olamayacak kişiler beni öldürüyorlar,beni aşağılayarak,kızarak,dışarı atarak...Evet beni dışarı atıyorlar.hem de fırsat buldukça,benden kurtulmak istiyorlar,sanki ben onlar için bir hataymışım gibi davranıyorlar.Ama artık alıştım,rutin haline geldi(: .
Saat yedi buçukta evde olmam gerekiyor..
Uyandım,evdeyim.Kımseyle iletişime geçmemek için kahvaltı etmeden hazırlanıp okula doğru yol aldım. Yolları ezberlediğim için kulağımda kulaklık ve önümde telefonla rahatlıkla yürüyebiliyordum.
Okula az kalmıştı fakat önüme bakmadan yürüdüğüm için birşeye çarptım, uzun bir şeye. Üzerinde simsiyah ve kocaman bir ceket ve altında da yine simsiyah bir pantolon vardı, o kadar şıktıki...Ona çarptığımda birkaç saniye sarsıldım ve telefonum elimden düştü,çocuk telefonu benden hızlı davranıp yerden alacakken bir hışımla telefonu ondan önce aldım,ekranı kırılmıştı.O anki sinirimle bir anda "önüne baksana salak,telefonu paramparça ettin şimdi ben bunu nasıl tamir ettireceğim!" diyiverdim.O da"Özür dilerim istersen parasını ödeyebilirim ama salak biraz ağır olmadı mı?"dedi,lafını kesip"istemez,senin verceğin paranın önemi yok, zaten sokaktayken birtek onu kullanıyordum o da elimden gitti.","sen sokakta mı kalıyorsun?","Evet, niye sordun?","ailen nasıl sokağa atıyorlar seni,hiç merak etmiyorlar mı...".
Bunları söylerken yüzüme odaklanmıştı,o kadar hüzünlü bakıyordu ki çocuğa çok üzüldüm beni için üzülmesi.. ne kadar tuhaftı,kimse bana üzülmez,hele bir ERKEK! anlayamıyorum,yüzünü, ne anlatmak istediğini. Ben ise o an o kadar üzülmüştüm ki ağlamaya başladım ve hemen oradan uzaklaştım,çocuk ise arkamdan bakakaldı ben de okula doğru koştum.Okula girdiğimde hâlâ ağlıyordum ve tek sevdiğim eşyam oydu ve o da gitti.
"Mutlu olmak istiyorum,kimse beni üzmesin, gerekirse onlarden intikamımı alabilecek cesaretim olsun,geçmişte beni üzenlere ömür boyu silinmeyecek bir iz bırakabilsem... "
~LARA HAZAL AKGÜNEŞ~
