O sarsıcı gecenin sabahında, evin içinde kimse konuşmuyordu. Mutfakta sadece kaynayan çaydanlığın sesi ve ekmek kızartma makinesinden gelen cızırtı vardı. Leyla, gece boyu gözünü kırpmamıştı. Gözaltları çökmüş, ama dik duruşundan ödün vermemeye çalışarak sofraya oturdu.
Yavuz Bey gazetesini açmış ama tek bir kelime okumuyordu; gözleri hep aynı cümlede asılı kalmıştı. Defne ise sanki orada değilmiş gibi, boş gözlerle tabağındaki zeytine bakıyordu.
Sessizliği, Emre’nin mutfağa girip sandalyeyi gürültüyle çekmesi bozdu. Doğrudan annesinin gözlerinin içine baktı:
"Radyodaki o ses... Sadece bir başlangıçtı, değil mi anne? O odada daha neler var?"
Leyla, titreyen elini saklamak için masanın altına gizledi. Tam cevap verecekken kapı zili çaldı. Kapının önünde kimliği belirsiz bir kurye, üzerinde sadece "Yankı Odası - Bölüm 2" yazan bir zarf bırakmıştı.