GEÇMİŞ
"BABA!" "ANNE BABAM NEDEN NEFES ALMIYOR!"
Annemin çirkin gülüşünü duydum ardından
"Cici baban bizi ondan kurtardı Yankıcığım"
Kurtarmak? Babamın bir suçu yoktu ki!
Ben babamın kanlar içinde kalmış bedenine sarılıyordum.
Ardında araba sesi geldi annem ile babamı vuran adam gülüşerek gidiyordu.Annem babamın katiliyle kaçmıştı!
Altı yaşındaydım daha!
Babamın nabzına baktım
YOKTU!
Hiçbir hareketlilik yoktu parnaklarımın altındaki bedende
Ölmüştü!
O günün üzerinden 6 yıl geçti.
Ne ben annem olacak o kadını aradım,nede o beni aradı.
Babam varlıklı bir insandı o yüzden o öldüğünde maddi durumda sıkıntı çekmemiştim ama psikolajim düzelemiyordu.
Babamın annemden sakladığı şehir içinde bir bina vardı orda yaşıyordum. Geçimim ise yine babamın bana bıraktıklarıyla sağlanıyordu. Alışverişlerimi babamın kalan kredi kartlariyla yapıyordum her hafta para yükleniyordu çünkü şirketi hala duruyordu
babamda patron olduğu için parası daha fazlaydı ve her hafya yatırılıyordu. Babam varlık içinde olmasına rağmen hiç kötü bir insan olmamıştı çalışanlarla patron gibi değil arkadaş gibiydi.
Aradan 3 yıl daha geçti
Ve babamın katili bir gün çıkıp geldi
Babam gibi beni de öldüreceğini söyledi
Kimse yoktu yanımda
Bağırsam duyulmazdı
Bende çözüm olarak
Adamın belindeki silaha diktim gözlerimi o bana bir adım yaklaşınca belindeki silahı hızla alıp ona doğrulttum. Fakat o korkmadı bunu yapamayacağımı düşünüyordu çünkü. YANILDI!
Yaptım,hiç düşünmeden tetiğe bastım böylece ilk cinayetimi işledim.
Ağladım,sabaha kadar ağladım fakat daha sonra durdum.Bırşeyleri yeni fark etmiştim. Bu hayatta yaşamak istiyorsan duygusuz ve acımasız olman gerekiyor. Kararımı verdim bu gece Yankı tekrardan bambaşka biri olarak doğmuştu.Ardından cinayetlerim devam etti polisler peşimdeydiler fakat sonra bıraktılar ben durmadım birilerini öldürmeye devam ettim. Peşimi bırakmalarının nedeni ise onların yakalayamayacağı,göremeyeceği kadar seriydim.Ben artık buydum karar vermiştim.