Odadan bi hışımla çıkıp merdivenlerden inmeye başladım. Asansör kullanamazdım kötü anılarım vardı onda. Aşağı kata indiğimde nefes nefeseydim.Başım dönmeye başladı kalbim çok hızlı atıyordu. Doğru ya benim kalp ritim bozukluğum vardı.Eski babam bana gerekli ilaçları almayınca bayağı ilerlemişti.Yerle yeksan olup yere düşeceğimi sanarken beni yumuşak kollar tutmuştu.Neden tutmuştu ki ölmeliyim ben. En iyisi söylemekti belki bırakırdı beni. Ölürdüm istediğim gibi.
"Bırak içim yanıyor bırak öleyim. "
Bartu'nun Anlatımından
Bu gün izin günümdeydim.Bu gün biraz dinlenmek istemiştim. Yeni gelen sözde kardeş yüzünden kafamı fazla yormuştum.Biraz kahve almak için aşağı indim. O sırada merdivenlerden o kız inmeye başladı. Benim bi üst katımdaydı. Onu pek takmadan aşağı inmeye başlamıştım. Zemin kata indiğimde nefes nefese kalmış Sedefi gördüm. D dur bi dakika gözlerimi kayıyordu onun. Kesin bayılacaktı. Eğer bayılırsa kafası mermer zemine gelirdi ö ölebilirdi. Yetişmeliydim.
Ona bu iyiliği yapıcak mısın? Cidden mi gözlerinde görmedin mi o canavarlığı? Gerçi gözlerine bile bakmamalıydın hak etmememişti onu bile.
Sus ben o gözlerinde bi duygu görmedim. Boş bakıyordu yaşam hevesini kayb etmişcesine. Bi koşu ona yetiştim.
Bilincini kaybetmeden önce dudaklarından içimi yakan 5 kelime döküldü.
"Bırak içim yanıyor bırak öleyim. "
Ne yaşamıştı ki bunları söyleyecek kadar. Neden gözlerini kapatması bu kadar canımı yakıyordu? O kelimeler neden yüreğime dokunmuştu?
Ambülansı ara kollarının içinde can vermesini önlemelisin.
Hassiktir telefonum yanımda deil. Berk'i çağımalıyım annemin endişelenmesini istemem.
"Berk!!! "
Koşarak yanıma geldi. Sedef'i görünce gözlerinde saf korkuyu gördüm. Oda mı alışmıştı ona benim gibi?
"E efendim abi." dedi endişeyle.
"Ambülansı ara ve ilk yardım çantasını getir annemlere ve abim lere haber ver. "
"Tamam" dedi ve hızla dediklerimi yapmaya başladı.
İlk yardımı yaptım bi süre sonra annem ve arkadaşı geldi. Arkadaşı'nın oğlu da gelmişti. Onu tanırdım çok iyi bi çocuktu.
Annem zaten görür görmez ağlamaya başlamıştı .Bi 5 dakika sonra ambülans geldi. Sedef'in yanına ben gittim. Annemler de arkadan geldi. Odaya beni almamışlardı. Aslında haklılardı acayip korkuyordum.Semih'i ve abilerimi aramıştım. Baran hemen geleceğini söyledi. Karan abim ise kötüye bi şey olmaz diyerek adliyede kalmıştı. O bi polisti suçluları yakalardı. Bi polis kendisine hiç bi şey yapmayan birine nasıl bu tarz şeyler söylerdi. Kötüleri yakalıyan oydu nasıl bi masumlar kötüyü ayırt edemiyordu. Ben kendi kendime düşünürken içeri Baran evim girdi. Onun kaybetme korkusu vardı nişanlısının ölümünden sonra başlamıştı bu. Bi kaç kere Sedef'in odasına giderken gördüm onu. Nedenini sorduğumda "Nişanlımın kokusu var onda kimsede olmayan. "Demişti onu da kaybederse bi daha eskisi gibi olmayacağından korkuyordum. Bi süre sonra doktor arkadaşım çıktı Fatmaydı bu onu görünce gereksiz bi heyecan kaplardı içimi.
" Hastanın durumu gayet iyi ama bi gün gözlerim altında tutmalıyız. "
"Rahatsızlığı ne peki? " dedi Baran abim.
"Kalp ritim bozukluğu var ama gerekli ilaçlar alınmadığı için ilerlemiş. "
"Şükür Allah'ım kızımı bağışladın bana" dedi annem aramızda en çok korkan oydu. Babam iş gereği şehir dışına çıkmıştı ve ilk uçakla dönüyordu.
"Ne zaman görebiliriz? " dedi Berk
"Sizi şimdi içeri alabilirim.Bartu senle iki dakika konuşabilir miyim? "
"Tabii" dedim.
"Sedef'in vücudunda morluklar ve kemer izleri var ve çoğu yeni. Bazı yerlerinde de 2.derece yanıklar var. Bunları bi konuşmalısın. "
"T tamam" dedim.
Ne yaşamıştı bu kız kesin o alçak babası yüzünden di kim benim kardeşime bunu yapabilirdi.
(4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4)
Nasıl olmuşş?
Sizi siviyom
Babay canikoloşkatları
Muck muck ağağaağ
