💌 YAN SIRADAKİ YABANCI
💗 1. BÖLÜM: YENİ ÇOCUK
Pazartesi — Saat 08.10
DEFNE: ZEYNEP! BEKLESENE!
Zeynep okulun kapısında durup arkasına döndü.
ZEYNEP: Kızım, yine mi geç kaldın?!
DEFNE: Alarmım çalmadı!
ZEYNEP: Defne, senin alarmın her pazartesi mi bozuluyor?
DEFNE: Sus da yürüyelim!
İkisi gülerek sınıfa girdi.
Defne çantasını sırasına bıraktı.
ZEYNEP: Bu arada duydun mu?
DEFNE: Neyi?
ZEYNEP: Sınıfa yeni bir çocuk geliyormuş.
DEFNE: Eee?
ZEYNEP: Çok yakışıklıymış!
DEFNE: Daha görmeden nasıl yakışıklı olduğunu biliyorsun?
ZEYNEP: Kızım, kaynaklarım var.
Defne gözlerini devirdi.
Tam o sırada öğretmen sınıfa girdi.
ÖĞRETMEN: Günaydın çocuklar. Bugün aramıza yeni bir arkadaşınız katılıyor.
Kapı açıldı.
Uzun boylu, dağınık kahverengi saçlı bir çocuk içeri girdi.
ÖĞRETMEN: Arkadaşınızın adı Ege.
Ege sınıfa şöyle bir baktı.
EGE: Selam.
Arka sıralardan birkaç kız fısıldaşmaya başladı.
ÖĞRETMEN: Ege, Defne’nin yanına oturabilirsin.
Defne’nin gözleri büyüdü.
DEFNE (fısıldayarak): Tabii ya, başka yer yokmuş gibi!
Ege yanına geldi.
EGE: Rahatsız mı oldun?
DEFNE: Biraz.
EGE: Güzel. Ben de çok konuşan insanları sevmem.
DEFNE: O zaman konuşma.
Ege gülümseyerek oturdu.
EGE: Anlaştık.
Defne içinden söylendi.
Harika. Daha ilk günden sinir bozucu bir sıra arkadaşım oldu.
🎬 SAHNE 2 — İLK ATIŞMA
Saat 09.20 — Matematik dersi.
Defne defterine bir şeyler yazıyordu.
Ege hafifçe ona döndü.
EGE: Kalemin var mı?
DEFNE: Elindekini ne yapıyorsun?
EGE: Yazmıyor.
Defne çantasından bir kalem çıkarıp uzattı.
DEFNE: Kaybetme.
EGE: Merak etme, çerçeveletirim.
DEFNE: Çok komiksin.
EGE: Teşekkür ederim.
Defne sinirle önüne döndü.
Birkaç dakika sonra öğretmen tahtaya bir soru yazdı.
ÖĞRETMEN: Bu soruyu kim çözmek ister?
Defne elini kaldırdı.
Ama tam ayağa kalkacakken Ege konuştu.
EGE: Hocam, ben çözebilir miyim?
Defne şaşkınlıkla ona baktı.
DEFNE: Şaka mı bu?!
Ege tahtaya çıktı.
Soruyu birkaç saniyede çözdü.
Öğretmen gülümsedi.
ÖĞRETMEN: Aferin Ege, doğru cevap.
Ege yerine dönerken Defne’ye baktı.
EGE: Sen de çözebilirdin tabii.
DEFNE: Zaten çözecektim!
EGE: Biliyorum, biraz yavaş kaldın.
DEFNE: EGE!
Ege kahkaha attı.
Defne ise artık kesinlikle karar vermişti.
Bu çocuk dünyanın en sinir bozucu insanıydı.
🎬 SAHNE 3 — KANTİNDEKİ KIZ
Öğle arası — Okul kantini.
Defne ve Zeynep masada oturuyordu.
ZEYNEP: Eeee, yeni sıra arkadaşın nasıl?
DEFNE: Berbat.
ZEYNEP: Ay, neden?!
DEFNE: Kendini beğenmiş, ukala, sinir bozucu!
ZEYNEP: Yani yakışıklı?
DEFNE: ZEYNEP!
Zeynep kahkahaya boğuldu.
Tam o sırada Ege kantine girdi.
Yanında sarışın bir kız vardı.
Kız sürekli gülerek Ege’nin koluna dokunuyordu.
ZEYNEP: Aaa, şu kız kim?
DEFNE: Nereden bileyim?
ZEYNEP: Ege’yle bayağı samimiler.
DEFNE: Bana ne?
ZEYNEP: Ben sana bir şey demedim ki.
Defne gözlerini devirdi.
Bir süre sonra Ege ve kız onların masasına yaklaştı.
EGE: Burası boş mu?
DEFNE: Hayır.
EGE: Ama iki sandalye boş.
DEFNE: Onlar görünmez arkadaşlarımın.
Ege gülmeye başladı.
EGE: Tanıştığımıza memnun oldum görünmez arkadaşlar.
Zeynep kahkahasını tutamadı.
Yanındaki kız konuştu.
SELİN: Merhaba, ben Selin.
ZEYNEP: Ben Zeynep, bu da Defne.
SELİN: Aaa, Ege’nin sıra arkadaşı sensin demek!
DEFNE: Maalesef.
EGE: Ben de aynı şeyi düşünüyorum.
Defne ona ters ters baktı.
SELİN: Siz çok komiksiniz ya!
Ege, Defne’nin karşısına oturdu.
EGE: Bu arada kalemini getirdim.
DEFNE: Sonunda.
Ege cebinden kalemi çıkarıp uzattı.
Kalemin üzerine küçük bir kâğıt yapıştırmıştı.
“SİNİRLİ KIZIN KALEMİ.”
Defne kâğıdı okuyunca gözlerini büyüttü.
DEFNE: EGE! SENİ VAR YA!
Ege gülerek ayağa kalktı.
EGE: Görüşürüz, sinirli kız!
Defne arkasından bağırdı.
DEFNE: BENİM ADIM DEFNE!
EGE: Biliyorum!
🎬 SAHNE 4 — YAĞMURLU OKUL ÇIKIŞI
Saat 15.45 — Okul bahçesi.
Dersler bitmişti.
Defne okulun kapısından çıktığında yağmur başladığını fark etti.
DEFNE: Harika ya!
Zeynep telefonuna bakıyordu.
ZEYNEP: Defne, annem geldi. Ben gidiyorum!
DEFNE: Tamam, görüşürüz!
Zeynep uzaklaştı.
Defne çantasını karıştırdı.
Şemsiyesi yoktu.
DEFNE: Tabii ki şemsiyemi de unutmuşum.
Arkasından tanıdık bir ses geldi.
EGE: Kendi kendine mi konuşuyorsun?
Defne arkasını döndü.
DEFNE: Sen yine nereden çıktın?
EGE: Okuldan. İnsanlar genelde okul çıkışında oradan çıkar.
DEFNE: Çok zekisin gerçekten.
Ege elindeki şemsiyeyi açtı.
EGE: Gel, bırakayım seni.
DEFNE: Gerek yok.
EGE: Emin misin?
DEFNE: Evet.
Defne yağmurun altına çıktı.
İki adım attıktan sonra yağmur şiddetlendi.
Ege arkasından seslendi.
EGE: DEFNE!
Defne durdu.
DEFNE: NE VAR?!
EGE: İnatçılığın yüzünden hasta olacaksın!
Defne birkaç saniye düşündü.
Sonra geri döndü.
DEFNE: Tamam ama sadece yağmur yüzünden!
Ege gülümsedi.
EGE: Tabii, başka ne olabilir ki?
İkisi aynı şemsiyenin altında yürümeye başladı.
Defne, Ege’ye fazla yaklaşmamaya çalışıyordu.
Ama şemsiye küçüktü.
Omuzları hafifçe birbirine değdi.
EGE: Biraz yaklaşabilirsin, ıslanıyorsun.
DEFNE: Böyle iyiyim.
EGE: Omzun sırılsıklam olmuş.
Ege şemsiyeyi Defne’nin tarafına doğru kaydırdı.
Kendi omzu yağmurda kaldı.
Defne bunu fark etti.
DEFNE: Sen ıslanıyorsun.
EGE: Önemli değil.
Defne ilk kez ona ters bir cevap vermedi.
DEFNE: Teşekkür ederim.
Ege şaşkınlıkla ona baktı.
EGE: Bir dakika…
DEFNE: Ne?
EGE: Az önce bana teşekkür mü ettin?
DEFNE: Geri alıyorum!
İkisi de gülmeye başladı.
🎬 SAHNE 5 — İLK MESAJ
Akşam — Saat 21.17.
Defne yatağında uzanmış telefonuyla oynuyordu.
Bir anda telefonuna mesaj geldi.
📱 EGE:
“Sinirli kız, eve sağ salim vardın mı?”
Defne gülümsedi.
📱 DEFNE:
“Benim adım Defne.”
📱 EGE:
“Biliyorum, sinirli kız.”
📱 DEFNE:
“Numaramı nereden buldun?”
📱 EGE:
“Sınıf grubundan.”
📱 DEFNE:
“Ne istiyorsun?”
📱 EGE:
“Kalemini yarın da ödünç alabilir miyim?”
📱 DEFNE:
“HAYIR.”
📱 EGE:
“Peki yarın yanına oturabilir miyim?”
📱 DEFNE:
“Zaten orada oturuyorsun.”
📱 EGE:
“Yani evet diyorsun.”
Defne istemsizce gülümsedi.
Tam cevap yazacakken yeni bir mesaj geldi.
📱 EGE:
“Bu arada bugün güzeldin.”
Defne’nin kalbi bir an hızlandı.
Mesajı tekrar okudu.
Sonra bir kez daha.
📱 DEFNE:
“Ne?”
📱 EGE:
“Şaka yaptım, sinirlenme hemen 😂”
Defne yastığını eline aldı.
DEFNE: EGE! SENİ ÖLDÜRECEĞİM!
Ama gülüyordu.
Birkaç saniye sonra Ege’den bir mesaj daha geldi.
📱 EGE:
“Şaka bir yana… Yarın görüşürüz, Defne. İyi geceler :)”
Defne ekrana uzun uzun baktı.
Sonra cevap yazdı.
📱 DEFNE:
“İyi geceler, ukala.”
Telefonunu kenara bıraktı.
Tavana bakıp gülümsedi.
Belki de Ege o kadar kötü biri değildi.
Ama Defne’nin henüz bilmediği bir şey vardı.
Ertesi gün Ege’yi başka bir kızla el ele görecekti.
Ve o an, nedenini kendisi bile anlamadan kalbi kırılacaktı.
💗 1. BÖLÜM SONU
DEVAM EDECEK…