Yeni bir sabah…
Ah yine aynı şey!Kışımdaki terler götümden akıyor.Bu kadar terlemem normal değil.Bir duş alıp işe gitmem gerekiyor.İlk günden geç kalmamalıyım.
Hızlı ve soğuk bir duş aldım ve şunları giydim:
Ah.
Ayakkabılarım kahretsinki işi mahfediyor.Her neyse burada halk otobüsü varmıdır acaba.
Yola çıktım.Yolda gördüğüm insanlara otobüs olup olmadığını soracağım.
İlayda:
Pardon,bakar mısınız.
Biri:
—Che cosa?(ne)
İlayda:
—Ney
Bir şekilde anlaşıp otobüsü buldum.Çift katlı otobüs gözümü korkuttu ama her şey yolunda.
Ayy kesin düşerim.
Bindim ve otobüsün gitmem gereken yere gitmediğini fark ettim.İtalyanca bilmediğim için şoförün yakasına yapışıp dışarıyı gösterdim.Anladı her halde.
Kahretsin!Yine yürümek zorundayım.Şimdiden 3 saat geç kaldım bile.
Koşarak(cidden) iş gerime gittim.Nefes nefese içeriye girdim ve karşımda…
Sırılsıklam,kaslı,saç sakal birbirine girmiş,kıllı bir adam gördüm.
Gözlerim…AH.
Can Yaman:
—Hey hanımefendi,hey iyi misiniz?
*sıkıca İlayda’yı kavrayarak.
Uzun bir süre kendime gelemedim ve patronum ne olduğunu sormak için uzandığım kanepenin baş köşesine oturdu.
Ben iyiyim merak etmeyin.Sadece sormam gereken,bu adam kim ve neden çıplak?
Patron:
—Bu Can Yaman.Şampuan reklamı için geldi.(çevirilmiş)
Dilim tutuldu.Oysaki erkenci kuşu çok kez izlemiştim.Heycanla titredim!
Patron:
—Daha iyi hissediyorsan git ve Can beyle ilgilen.
Tekrar titredim çünkü can yamanın hayranıydım.Yanına gittim.
İlayda;
Yaman!
Can Yaman:
—Yaman yok Kenan verelim.
Kalbim hızlı hızlı atıyordu.
Can Yaman:
—İyi misin güzellik?
İlayda:
—AH.(bayıldım-cidden)
Can Yaman:
—ah(yakalar)
Gözlerimi açtığımda bir arabanın arka koltuğundaydım.Araba çok lüks duruyordu.
İlayda:
—Burası,burası neresi?
Ön koltuktan Can Yaman:
—Çok geç olmuştu nasıl bayıldıysan artık.Patron seni sürekli bayılıyorsun diye kovdu.Bende ayılana kadar benim evde yatarsın diye seni götürüyordum.
İlayda:
—YA!Ç-ç-çok teşekkür ederim.
Can Yaman:
—Adın neydi bu arada?
İlayda:
—İ-İ-İ-İ-İ
Can Yaman:
—Konuş artık(çatallı bir sesle).
İlayda:
—İlayda!(detone)
Can Yaman:
—Beni ürkütüyorsun İlayda hahahaha (çatallı bıçaklı)
O an sadece sırıttım.
İlayda:
—Ehe.
Can Yaman:
—Geldik.Bugün burada kal yarın seni evine bırakırım.
İlayda:
—Çok sağol ama benim evim yok.Otelde kalıyorum.
Can Yaman:
AH!üzüldüm.
Arabadan inip eve doğru gittiniz.Evde kaslı ve kıllı Can Yaman sana bol bir tişört verdi ve odanı gösterdi.
İlayda:
—Çok sağol.
Can Yaman:
—Ne demek.Hadi uyu sabah seni oteline bırakırım.
Kafamda bir ton hayalle uyudum.Birde iş bulmam gerekiyordu ya da patronuma yalvarmam.
Kendimi uykunun kudretli kollarına bırakacağım…