Eve geldiklerinde Daiys ağlayarak Nick'e sarıldı Nick korkmuş bir ses tonu ile : annem nerde abla? dedi.
Daiys ve babası artık gerçeği söylemeleri gerektiğini anlamışlardı.Daiys ağlayarak : annemiz melek oldu Nick .Ama şunu sakın unutma o bizi izliyor şuan
Nick : nasıl yani
Daiys : Nick sana ve Mark'a söz veriyorum size çok iyi bakacam her zaman sizin yanınızda olacam sizi asla yalnız bırakmayacam o yüzden annemin yokluğuna alış canım kardeşim olurmu lütfen biraz dişini sık söz veriyorum bütün bu acılar birgün bitecek
Nick : ama abla...(Ağlar)
Daiys,Nick ve babası birbirlerine ağlayarak sımsıkı sarılırlar tam o sırada içeride uyuyan kardeşleri Mark'ın sesi gelir uyandığı için ağlamaktadır
Daiys : Mark bari sen ağlama ablacım .
Bu söz ev halkını biraz olsada yüzlerinde küçük bir tebessüm oluşmasını sağlar.ve Daiys o günden sonra kardeşlerine hem annelik hemde ablalık yapar.
