İçeriğe geç

Yalnızlığın Issızlığından Şiirler

Bölüm 9 · 1 dk okuma

Yalnızlığın Issızlığından Şiirler

Bölüm 9

Aşağı İnmek Acınası

Ne gökteyim, ne yerde.

Uçmak ile düşmek arasındaki ipince çizgide takıldım.

Yukarı çıkmak çok zor, aşağı inmek acınası.

Ne yapmam gerektiği konusunda yalın kaldım.

Yaşamdan gayrı yok bir derdim.

Anam derdi, "Yaşaması çok zor bu derdi!"

Beynimde yankılanan birçok sual

Kaldı cevapsız, bu benim tek derdim.

YAŞAMI SORGULAMA GECESİ!

İnsanlar derdi "Kolay yaşaması.".

"Kolay" kelimesinin var mı başka bir anlamı?

Bana söylenmeyen bir şey daha kaldı mı?

Sanki kaldım koca evrende tek başıma.

Kaldım ıssız, boşu boşuna!

Körü körüne varmam ben sana,

Ama sen bayağı varmışsın bana!

"Beni duymuyor musun!?" desen dahi bana,

Duymam sesini, görmezden gelirim bir daha.

Sana bir sağır gibi davransam da,

Kalsam âmâ, anlamam attığın bakışı bana.

Sen misin o anlatanlara inat anlamayan ahmak?

Oğlum çok mu zor beni anlamak!?

Bir amaç uğruna bi' yola atılmak,

Çok mu zor iç sesini duymak?

Ölüme hasretim var, kararıyor gözlerim.

Köreliyor erkenden güçlerim.

Anlaması gerekiyor beyninin;

İnsanlar değişir, artsa bile "söz"lerin.

Bölüm sonu

1 yorum