İçeriğe geç

Yalnızlığın Issızlığından Şiirler

Bölüm 32 · 2 dk okuma

Yalnızlığın Issızlığından Şiirler

Bölüm 32

Uçucu Koku

Uyuyamıyorum.

Yatakta dönüp dolaşmak sinir bozucu.

Uykunun bir kokusu vardı,

O da artık uçucu.

Uykudan evvel o eski günlerin hatırlanması,

Kişiye verdiği o garip kalp acısı,

Burnunun direğinin sızlaması,

Derinden gelen bir iç yanması...

Yorgun hissedersin ya bazen;

Tükenmiş, bitmiş, ölmüş, gitmiş.

Kalp ile beyin arasında

Bu savaş neden acaba?

Kim haklı sorusu yankılanır ya zihninde.

Hani uyuyamazsın.

Bir huzursuzluk olur yüreğinde.

Onu geçirmek için bile yazamazsın.

Çünkü yazacak bir şey yoktur.

O an seni huzursuz eden hissettiğin bir şey değil de

Çok isteyip hissedemediklerindir.

Küçükken çok inanmıştım;

Uykunun, rüyaların, o anki huzurun kokusu olduğuna.

O kokuyu almak çok güç şimdi.

Sanki o uçucu bir kokuydu

Ya da pazardan 20 liraya alınan bir parfüm.

İlk sıktığında kokusu vardı,

Artık yok.

Çünkü uçtu, gitti, bitti, süresi doldu o kokunun.

Merdiven altı bir yapımdı çünkü.

Acınasıydı, yavruydu, küçüktü, aşağılıktı.

Belki de o kokuyu aldığımız zamanlar daha güzeldi.

Çünkü 20 liraya alınan bir parfümden bir şey beklemediğiniz hâlde,

İlk sıktığınızda burnunuza geldi o koku güzelce.

Siz de sevindiniz, paranızın boşa gitmediğini düşündünüz.

İlk dakikalar hoştu belki o kokuyu ciğerlerinize çekmek.

Ama o sizi yarı yolda bıraktı.

Koku uçtu.

Ucuz olduğu için sizi yarı yolda bıraktı.

Demek istediğim şu:

Biz küçükken uykunun kokusunu alıyorduk.

Çünkü beklemediğimiz hâlde içimizde bir huzur vardı.

Korunuyorduk.

Ama koruyucular bizi yüzüstü bıraktı.

O uçucu koku gibi bizi terk ettiler.

Ucuzdular çünkü.

Önce bizi pahalı olduğumuza inandirdılar.

Sonra da, PUF!

Yoklar artık işte.

Yoklar bundan böyle.

Bize de bunu öğretiyorlar ki,

Biz de koruduklarımıza öyle yapalım ileride.

Onları terk edelim diye.

O nedenle de,

Uykunun kokusu yok artık.

Çünkü korunmuyoruz.

Çünkü zihnimiz başardıklarını değil,

Başarmaya çalışıp başaramadıklarını anımsıyor.

Artık uyuyamıyoruz.

Çünkü huzurlu hissetmiyoruz.

Yorgunuz, tükenmişiz, bitmişiz,

Biz ölüyüz.

Biz çokuz

Ama yokuz.

Döngüyüz,

Anlaşılmazız,

Güvenilmeziz,

Uçucuyuz,

Sevgisiziz,

İlgisiziz,

İğrenciz,

Düşüncesiziz,

Ahmağız,

Safız,

Tabiri caizse- salağız,

Her şeyiz

Ama bir hiçiz.

Biz çok ucuz mahluklarız.

20 liralık parfümüz hepimiz.

Merdiven altıyız.

Biz, o güvenilmez, uçucu kokularız.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.