Dünyanın her köşesi kir
Ama hayal etsene bir;
Çocuklar eğlenseler,
Gezseler beraber.
Neden dünyanın her köşesi savaş?
Bir kaya parçasına sahip olmak neden kıymetli?
Oysa ülkeler olmasaydı, bu denli
Masum ölmezdi belki?
Hiç "Neden!?" diye sormaz mısınız biriniz?
Hiç mi acımıyor, hiç mi sızlamıyor kalbiniz?
Hep "Düşmana üzünülmez." dersiniz.
Evet, haklısınız belki hepiniz.
Size zulmedenin canı yanarsa üzülmezsiniz.
Lakin anne karnında daha doğmamışa ne diyeceksiniz?
Neden, bir ÇOCUK kötü kalpli ataları yüzünden "suçlu" oluyor?
Neden, bir çocuk bu yüzden yargılanıyor?
"ANNE!" diye haykıran çocuğun suçu neydi peki?
Dedesi mi tetikledi seni!?
Şu öldürme sevdamız olmasaydı birbirimizi,
Şu nefretimiz her geçen gün büyümeseydi belki
Birçok şey daha da güzel olabilirdi.
Ama hayal etsene bir!
Ülke yok, aynı dil konuşuluyor.
Savaş yok, çocuklar gülüp oynuyor.
Silah yok, kendini korumaya da gerek yok.
Ne de güzel olurdu değil mi polislere hiç ihtiyaç duymasaydık!
Her geçen gün ölmeseydi daha fazla kadın.
Her geçen gün bir çocuk daha yatağında ağlamasaydı.
Sanata değer verilseydi,
Dans mayosu cinsel kıyafet görülmeseydi.
Dışarı çıksaydın dilediğin gibi.
İnsanların sosyalleştiği platformlar kaldırılmasaydı.
İnsanlar okusaydı,
Canları sıkıldığında kavga etmek yerine farklı evrenlere kaçsalardı.
Kendimiz üretip kendimiz yeseydik,
Fabrikalar denizlerimize kirli sular dökmeselerdi.
Kardeş olduğunu bilseydi herkes,
Her çocuk arkadaş olsaydı.
Bir İNSAN sırf ten, saç, göz rengi yüzünden yargılanmasaydı.
Barış hakim olsaydı cihana,
Küçücük bebekler sığınakta büyümeselerdi.
Mutlu olsaydı insanlar,
Her yere gülücükler saçsalardı.
Ah, keşke bunlar hayal olarak kalmasalardı.
Keşke, keşke dünya çoktan barışmış olsaydı....
(Ama şunu biliyorsun değil mi, aramıza katılmak için hâlâ geç değil.)