Nasıl ilerleyeceğiz, meçhul.
Bitmez insanlıkta yapay rol.
Anlamadıkça insanlık,
Çırpınır kanat, kol.
Hiçbir yere ait hissetmiyorum kendimi artık.
Yetmedi, anıları bile çöpe attık.
Üzücü ama maalesef geçmişte kaldık.
Artık uslanmaz bu insanlık.
Kalpten kalbe giden ince bir çizgi.
Bu ise mutsuzluğun resmi.
Editör bile bu kısmı kesti.
Tahmin et, ne kadar diplerde sevgi.
Aşksız dönmeyen bu dünya,
Nasıl oldu da hâlâ ayakta?
Bilinmiyor ama merhamet dahi hasta.
Kalpsizliğin bu kadarı bizim için bile fazla.