Birinci yaş,
Ömürde bile en baş.
Bilmiyor, nasıl konuşacak, nasıl yürüyecek.
Daha yeni başladı bir ömür.
Beşinci yaş,
Gözde hep bir yaş.
Bilmiyor, anasınıfında ne yapmalı?
Bu daha bir ömrün kayda değer ilk yılı.
Onuncu yaş,
Kavgada en saç baş.
Bilmiyor, ilkokulun sonunda nasıl davranmalı.
Bu ise daha bir ömrün ilk hayat öğrenme yılı.
On beşinci yaş,
Ergenlikte en leş.
Bilmiyor, lise daha neler öğretiyor.
Bir ömründe hep duygularını saklıyor.
Yirminci yaş,
Eh, biraz da aşk.
Bilmiyor, daha önünde ne yol var.
Bir ömür boyu daha ne kadar işi var!
Yirmi beşinci yaş,
Elinde varsa yoksa bir iş.
Bilmiyor, işte daha ne zorluklarla karşılaşacak,
Bir ömür boyu ne zorluklarla karşılaşacak!
Otuzuncu yaş,
Daha evlilikte en baş.
Bilmiyor, düğünde bir dert var o da makyaj saç.
Bir ömüre ikinci eklendi, sen gülücük saç.
Otuz beşinci yaş,
Cahit Sıtkı zaten onu anlatmış,
Gidip de soruya diyemem "Gel bana yakış."
Bir ömrün "yarısı eder" demişler.
Kırkıncı yaş,
Şimdi çocuğu kavgada saç baş.
Bilmiyor, çocuk nasıl bakılır?
İki ömüre eklendi üçüncü, bu hayata nasıl dayanılır!?
Ellinci yaş,
Fidan, olmuş bir ağaç.
Bilmiyor, artık ne yapsın.
Üç ömür! Umar ki kanser olmasın.
Altmışıncı yaş,
Ailenin tüm bireyleri bir savaş.
Bilmiyor, hâlâ var aşk.
Ömür... Bitmek...
Yetmişinci yaş,
Hop hop nereye! Daha bitmedi iş!
Bilmiyor, ölümden sonra yaşam var.
Aslında... İyi uykular!