gece yarısı saat tam 12 de sokakta yürüyordum
hiç arkama yanı önüme bakmadan sadece yürüyordum insanların kahkahası insanların şakalasmasi umrumda değildi sadece dinlediğim müzik e kendimi kaptırmıştım.
Birden bire birine çarptım elinde kitaplar düşerken ben hemen özür dileyerek kitapları toplamaya başladım "çok özür dilerim " birden bile sesini duyunca içme büyük bir boşluk varmıştı dolmuş gibi hidettim " önemli değil " diye .bana kitaplarını ona verirken hafiften yüzüne baktım öyle yakışıklıydı ki anlatamam pardon diyerek uzaklaştım.