Yasemin ve babası mezarlığın yanına gelmişlerdi. İkiside içlerinden dualar ediyorlardı. Yasemin annesinin mezarını görünce psikolojisi bozuluyor, öfkeleniyor, ve babasına duyduğu nefret... Babasının da aynı şekilde psikolojisi bozulmuştu… ve aynı öfke onun içindede vardı. Eve geldiklerinde Yasemin telefonunun yokluğunu o an frketmişti, Babasına sorduğunda ise babası sert bir şekilde;
-Ne bileyim ben!! Kaybetmeseydinn! dedi.
Yasemin o an kendini zor tutuyordu ama maalesef hemen patladı
Yasemin;
-Yeterr artık senden nefret ediyorum, keşke, keşke o gün ben le annem seninle gelmeseydik.
(Baba Yasemin'e tokat atar)
Yasemin;
-Bunu asla unutmayacağım... Sen, sen bana ilk defa tokat attın.
Baba;
-Ehh yeter be senle mi uğraşayım? Biraz daha mı vurmamı istiyorsun hehh? Ben şimdi gidiyorum, ben geldiğimde burda aynı bu şekilde oturuyor olacaksın tamam mııı!!
Yasemin;
-T-tamam😢
