Bölüm 1

Sokak lambalarının solgun ışıklarıyla aydınlanan tenha bir sokağın köşesinde, genç bir kadın duruyordu. Sisli gözleriyle etrafa bakınırken, içindeki huzursuzluk giderek artıyordu. Etraf sessizdi, sadece uzaklardan gelen araba sesleri duyuluyordu. Yalnızdı.Elleri cebinde titreyen genç kadın, çevresine dikkatlice baktı. Sokağın sonunda gözüne çarpan eski bir kafeteryanın tabelası dikkatini çekti. Kararlı adımlarla ilerledi, her adımıyla içindeki endişe azalıyordu. Kafeteryanın kapısını açtığında sıcak bir ışıkla karşılaştı ve içeri girdi.Kapı çaldığında, kafeteryada sadece birkaç kişi oturuyordu. Köşede, eski bir piyanonun başında oturan yaşlı bir adamın melodik sesi mekânı dolduruyordu. Genç kadın bir masaya doğru ilerledi ve oturdu. Garson yaklaştı, gözleriyle gülümsedi."Tek mi olacak?" diye sordu garson."Ev... Evet, tek olacak," diye mırıldandı genç kadın.Kafeterya, huzur veren bir atmosfere sahipti. Piyanonun nağmeleriyle dalgalandı, hafif bir melankoli havası sardı mekânı. Genç kadın, etrafına bakındı. Diğer masalarda oturan insanların keyifli sohbetleri, onun yalnızlığını bir nebze olsun hafifletti.Garson, genç kadına bir fincan kahve getirdi. Teşekkür etti ve kahvesini yavaş yavaş yudumlamaya başladı. Gözleri kafeteryanın dışına doğru kaydı, yine o tenha sokağa takıldı. Dışarıda ne olduğunu merak ediyordu.Aniden, kapı açıldı ve içeri bir adam girdi. Bakışlarını genç kadına dikti ve ona doğru yürümeye başladı. Genç kadın, içinde garip bir heyecan hissetti. Adam, masasına oturdu ve gülümsedi."Selam, burada yalnız mısınız?" diye sordu adam.Genç kadın, şaşkınlıkla başını salladı. İkisinin arasında hoş bir sohbet başladı. Adamın samimi tavrı genç kadının yüzünde bir tebessüm oluşturdu. Birlikte saatler geçirdiler, sohbet edip kahkaha attılar.Sonunda, kafeterya kapandı ve dışarı çıktılar. Genç kadın, sokağın artık o kadar da karanlık olmadığını fark etti. Adam, ona elini uzattı ve "Birlikte biraz daha dolaşalım mı?" diye sordu.Genç kadın, gözlerindeki parıltıyla gülümsedi ve adamın elini aldı. O andan itibaren, yalnızlığının yavaş yavaş dağıldığını hissetti. Belki de gerçekten yalnız olmadığını, hayatın ona her an sürprizler sunabileceğini anladı.