İçeriğe geç

Yalnız Ağlayanlar

Bölüm 1 · 3 dk okuma

Yalnız Ağlayanlar

Bölüm 1

Geri Gel

Okula gitmek için bu kadar berbat bir gün olamazdı yatağımı toplayıp üstümü değiştirdim,

çantamı alıp aşağı indiğimde babam yoktu ve garip olan ise bana haber vermeden çıkmıştı bu beni biraz ürküttü çünkü hiç böyle yapmazdı yemek masasındaki bir notu gördüm.

Canım kızım, sana haber vermedim ama görev için acilen evden çıktım. Kahvaltı yaptıktan sonra çık ve kendine iyi bak unutma sen bir polis,asker kızısın dik dur ve kendinden ödün verme ve ne olursa olsun hep kendini koru beladan uzakdur ayrıca sana öğrettiklerimi unutma şunu bilmeni isterim sen hep benim biricik kızım olucaksın ve daima kalbinde, yanında olucağım seni seviyorum

Baban.

Buda neydi şimdi içime bir kurt düşmüştü kafamdaki şeytanlar da arıza vermişti hemen babamı aradım ama açmada telefonu kapalıydı bende Sude'yi aradım ve ilk çalmada açtı. " Alo, Ülkü sende mi notu okudun, babamı aradım cevapta vermiyor." Evet bende köt- bir dakika Sude benim babamın da bana not bıraktığını nerden biliyor. " Sen nerden biliyorsun babamın bana not bıraktığını." Dedim oda her zamanki gibi tereddütsüzce "Babam notunda senin baban,İlaydanın annesi ve Berk'in babasıyla göreve gittiğini yazmış ayrıca o Merve iblisinin annesiyle de neyse sen bişeyler atıştır sonra evin önünde İlayda ve ben seni bekleriz tamam" dedi eve bizim evin yan villasıydı ve İlayda da onun çaprazındaki evdeydi bu yüzden sabahları fakülteye berber gider beraber geliriz " tamam hadi görüşürüz." Diyip kapattım Sude'nin ailesi ile benim ailem çok yakındır annem vefat ettikten sonra Sudenin üvey annesi Ayşe teyze hep bana baktı o dönemlerde çok sarsılmıştım ve ayrıca Ayşe teyze içinde iyi bir dönem değildi çünkü Ayşe teyze ile annem çocukluk dostuymuş Sudenin öz annesi o daha çocukken onu terk ettmiş o yüzden Sude hep Ayşe teyzeyi annesi olarak benimsedi aynı şekilde Ayşe teyze de Sude'yi hep öz kızı gibi sevdi yemeğimi yiyip sofrayı toparladıktan sonra hemen kendimi dışarı attım babamın mesleği yüzünden ev askerler ile doluydu ve bana hep eşlik eden Mete abi olurdu. " Günaydın Mete abi okulda önce kırtasiyeye uğruyacam ondan sonra okula geçeriz "dedim ama onda bir gariplik vardı her zaman ki neşesinde bu sabah firar ettmiş gibiydisonra dönüp bana " olmaz Ülkü babanın tam emri var evden okula okuldan eve eğer bir ihtiyacın olursa bizden istersin ama babandan emir gelene kadar buna izin veremem." Dedi ve en bu sefer daha kötü oldum ona çene çalmak zaman kaybıydı işte bu yüzden buna girişmiyecektim Sudelerde gelince hemen arabaya bindik ve ilaydanın gözü kızarmıştı ben öne binmiştim ve onlarda arka koltuğa, şöför koltuğunda ise Mete abi vardı hareket ettiğimiz de arkadan iki araba daha geldi ve bu sefer aklımı okumuş gibi Sude'den soru yöneldi. " Yok artık ama haps edildikten haberimiz mi yok nedir bu sıkı yönetim" dedi. Gercekten bende bezmiştim sanki her an bişey olucak ama bizden saklıyorlardı. " Güvenliğiniz için aileniz emretti lütfen sizde anlayış gösterin ayrıca birbirinizden başka kimse ile konuşmayın" dedi. Yol boyunca hepimiz susmuştuk.

Okula geldiğimizde beş karış yüzle okula girdik ve tek kelime bile etmeden içeri yürüyüp sınıfa girdik Berk biz girince " ooo bizim İlayda da gelmiş bizde seni bekliyorduk" dediğinde ben İlayda'ya döndüm . Berk konuştu " sen ne ara adalete önem verir oldun da bizi hocaya şikayet ettin" diyip İlaydanın üzerine yürüyünce içeriden Ateş girdi. " Bir sıkıntımı var ister önemser ister önemsemez" dedi Merve ilaydanın saçını tutucaken ellini tutup çevirdim çırpınınca bu sefer onu ittip üstüne yürüdüm " bana bak Medusa gebermek istemiyorsan sus" deyip sırama geçtim.

Ah! hadi ama ben hangi kafayla Tıp bölümü verdim, siz, siz olun özenipte meslek vermeyin oysa internete hepsi çok havalı görünüyordu keşke babamı dinleseydim . Zaten ilk dersimizde beyin inceliyecez acaba bu beyni nerden buluyorlar? Tam dersten çıkarken hoca "Ders bitti"

Dedi . Telefonum çaldı aynı sırada İlayda, Sude Berk ve Merve'nin de telefonu çaldı korkuyla açtım. " Merhaba, Ülkü Ezel ile mi, görüşüyorum?" Dedi "Evet ,buyrun" dedim bana bişey söylerken beni alıştırmaya çalışıyordu. " Şey başınız sağ olsun babanız şehit oldu." gözümün kararmasını ve kendimi yerde bulmam bir oldu son duyduğum Ateşin bana seslenmesi idi. Ama benim için herşey artık bitmişti.....

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.