Küçükken minik bir odaya kapatılıp dövülen,aç bırakılan o kız çocuğu daha minicikken kardeşine annelik yapan o minik ,ben yani Alev.Babam madde bağımlısıydı ve evde her gün başka bir kadın olurdu . Kardeşim ve ben ise kilitlenirdik boş ve soğuk bor odaya daha sonra ise her gün dövülürdük. O lanetli gün saat 1.03 . Babam geldi yine içmişti . İçerinden annemin çığlıkları ve ağlama sesi . Hayatımda bir kez bile annemin gülme sesini duymamıştım yada başka bir ses konuşma , sohbet . Hayır annem sadece çığlık atardı ,ağlardı.Annemi dövüyodu yine sonrada o iğrenç ses geldi silah sesi . Her yeri kaplayan silah sesi . Annemin sesi gitti. Çığlık atmıyordu Çünkü artık atamazdı.O ölmüştü babam onu vurmuştu.
Kardeşim ,o bitmişti tek umudu annem olan kardeşim . Tek hayali annemi kurtarmak olan kardeşimin hayalleri sönmüştüm.Bende bitmiştim ama onun kadar değil. Devamlı ağlıyordu hemde bağırarak ,gittim. Elimi ağzına kapattım susturmaya çalıştım ama faydası olmadı. Yanıma çağırdım gelmedi . Onu aldım odanın köşe kısmına götürdüm tişörtümü ağzına dayadım ve başardım. Susmuştu ama hala ağlıyorfu .Sonra saçların okşadım ve onu uyuttum. Ben bende mahvolmuştum ama şefkat gösteren yoktu yanıma gelip benide susturmaya çalışan yoktu . Ben herşeyi unutmaya çalıştım ve uyudum.
Sabah olmuştu ve o ses . Yine o pis ses . Babamın sesi . "Açın kapıyı yoksa kırarım". Açmadım."Açmıyosunuz öyle mi tamam o halde "dedi ve kapıyı tekmeledi. Bir tekmeleyişinde kapı açıldı. O gerçekten çok güçlüyfü. Beni umursamadan kardeşimin yanına gitti. Onu kolundan tuttu ve götürmeye çalıştı ama izin vermedim onu durdum "Onu nereye götürüyosun ?" diye sordum.
" Senin sevmiyeceğin bı yere küçük " dedi . İğrenç sesiyle ."Bırak!"diye bağırdım. Beni yere fırlattı daha sonrada gitti. Ve ben kardeşimi alamadım. Ama kutarıcaktım annemden sonra bu kayıbı yaşayamazdım. Kardeşimide kaybedemezdim. Dikkatlice sütünerek dışarı çıktım . Bir sütü araba vardı. İlerledim . Bir adamı konuşurken duydum .Konuştuğu kişi babamdı. "50.000'e veriyorsun kızı değil mi "diye sordu adam . Babam "Evet al senin olsun ne yapıcaksan yap " dedi ."Onunla evlenmeyi düşünüyorum gerçekten umrumda değil mi" dedi . Yaklaşık 41 yaşında olan o adam . Dayanamadım artık kardeşimi gördüm ve onu kucakladım. O kadar hızlı koştum ki hiç olmayacağı kadar. Kovalıyolardı ama umrumda değildi . İyice uzaklaştığımda kardeşimi indirdim "Kaç "dedim. "Hadi koş,gitsene"dedim .Ve o koştu . Ben, ben onu kurtarmıştım ama kendimi yakmıştım . Hemde çok.