Bölüm 2

Ben nefes 19 yaşındayım üniversite edebiyat öğretmenliği okumak için Bursa'ya geldim 1.sınıf son günüm ailemin yanına dönmek için otobüse bindim yine cam kenarına oturdum başımı cama yasladığımda kulaklığım takılı olduğu halde bir şarkı açtım kulaklarımı sonsuzluğa kadar dolduran müzik eşliğinde hayallere dalıyordum hayal diyince aklıma öyle şeyler geliyor ki anlatamam hayale dalmak için zaman sınırlamam yok mesela yolculuk yaparken şarkı dinlerken uyumadan önce hayaler kurarım ben genellikle en mutlu zamanlarımda hayallere dalarım hayal etmekten başka güzel duygu yok kitap okuyunca hayal dalmasında severim eskiden bir hayalimin gerçekleşmesini isterdim sınıfın en başarılı öğrencilerden biri olmak anne ve babamın gurur duyduğu bir evlat olmak gibi, ama liseyi bitirdim sınıf birincisi olmasamda iyi bir üniversite kazandım. Hayalimin bir kısmı gerçekleşti ve gerçekleşiyor nasıl olsa hayal kurmak kolay diyebilirim önemli olan başarmaktır.