İçimde kötü bir hiş vardı o kadar zamandır bu hisse maruz kaldığımı bile hatırlamıyordum ne zaman başlamıştı guruptaki küçük selamlaşmaların bile kayboldu anmıdı yoksa yazdım şarkıları ilk kez kendi ellerimle yırtım andamı yoksa artık tutuncak bir hayalim kalmadı için mi bilemiyorum artık bir önemi yoktu her gün baktım insanların yüzleri sanki bir bir siliniyordu.
Sırtımı buzlu duvara yasladım soğuk bir anlına beni kendime getiyordu çömelmiş perişan halim kimsenin umrunda değildi yüzlerindeki ifadeyi görmeme gerek yoktu tıpkı onların beni görmemesi gibi iyice duvara sokuldum soğuyu kucaklamaya çalışıyordum ani bir hareketle kulaklarımı kapadım. Mikrofonun sert düşme sesi kulaklarımı deldi tüm gurup üyeleri bana döndü
Miran ne halt ediyorsun ne kadar daha bir haşere gibi kalmaya çalışıyorsun
B-en ben Özür dilerim bir an dalmışım ben sadece
Sol eliyle çenemi sertçe tutu kavrası sanki yüzümü çıkarmak istiyor gibiydi
Zavallı gurubunuz için ne kadar çabaladımı görmüyormuşun ? Ben sizi bulmasaydım çoktan bitmiş olurdunuz ve sen hala fare deli mi arıyorsun ?
Yüzümdeki baskıyı artıydı
Sakın unutma ben olmadan bir hiçtin güzel bir yüzün var diye seni solist yaptım dikkat ete yüzüne bir zarar gelmesin
Evet efendim
Yüzümü sertçe bıraktı takım elbisesini düzelti sanki onu kirletmişim gibi
Kalk
Soğuktan donmuş bedenimi kaldırma çalıştım bedenim kalkmayı reddediyordu
Sana kalk dedim hemen!
Afallayarak ayağa kalktım
Sakın beni bir daha ikiletme seni gibileri iyi bilirim hiçlikten çıkma aciz insan kalıntısı
Başımı her sözüyle daha da eğidim
İnsan senin gibi silik birini hemen unutur bunu aklına sok yarınki konseri sakın mahvetme yine zavallı şarkılarını çalmaya sakın kalkma gurubunuzda benim ruhunda benim beni anladın mı ?
Evet efendim
Güzel yarın aynı saate bu işi batırmayın en büyük konserinizi vereceksiniz
Tüm iğneleyici sözler benim üzerimeydi menajer kapıdan çıktı stüdyoda sesizlik çöktü kafamı çevirdim gitsem iyi olacaktı
Nereye gitini sanıyorsun tırnaklarını koluma sapladı aklını mı kaçırdın sen ?
Eskiden kahverengi saçlı olan gitaristimiz artık siyah saçlıydı tıpkı benim kızıl saçlarım gibi buna tarz densede bana daha çok boyama gibi geldi gerçi artık görüntümün bir anlamı yoktu söz hakkım tamamen yitirmiştim
Onunla anlaşmak için ne kadar çabaladımın farkındamısın o olmasaydı suan çoktan bitmiştik onu kızdırma
Eskiden birbirimize yazdımız şarkılardan bahsederdik bir süredir parçalandımızı hissediyordum ama bana her zaman sıcak bir gülümsemeyle karşılık verirdi hiç bir zaman zirveye ulaşamadık ama kendi kitlemiz vardı hayranlarla sık sık buluşurduk bana bu yeterdi ama bizi bir arada tutmaya yetmedi onun umudu olmasa çoktan farklı yolara gitmiştik bana menajerde bahşetinde içimdeki küçük umudun bitiriceni hiç hayal etmemiştim yüzündeki o umut ve sıcaklık kaybolmuştu sadece saplantı ve beklenti kalmıştı artık onları tanımıyordum kendi benliğimi bile
Kolumu çektim sesizce kapıya yöneldim
Sana değişmemiz gerektini söyledim sense hala aynısın
Kapıdan çıkarken bile fısıltıları duyabiliyordum bilerek tüm dikkati benim üzerime atmıştı bu değişime ayak uyduramamıştım sanki her şey kaybolmuştu sokakta yürürken bile her yer sisle kaplanmıştı nereye gittiğimi bile bilmiyordum içimde ne korku ne acı kalmıştı gittikçe hisizleşiyordum yarın ilk büyük konserimizdi ama içimde en ufak bir heyecan yoktu belki böylesi daha iyidi geriye bir şey kalmamısı adımlarımı tekrar stüdyo çevirdim kapıyı açtım canlı olan yer en azından eşkiden canlı olan yer simdi tamamen ıssızdı diğerleri çoktan gitmişti aynı saate kayboluyorlardı
Stüdyodaki değişmeyen tek şey ortaya koyduğumuz aynaydı onu köselerini süslemiştik tüm güzel anıları saklıyordu ama o bile acımasızca bana tüm silüetimi gösteriyordu simsiyah kıyafetim beni rock starı gibi gösteriyordu kırmızı saçlarım dağılmıştı bana gözlerim artık boş bakıyordu güzel bir yüzüm vardı ama artık bana ait değildi
Sanırım artık bunu kabul etmem gerekiyor
Kafamı kaldırdım biri kapıyı açmıştı geri mi döndüler kapı açıldı gibi kapanmadı kapının gıcırtısı kapana kadar sürdü ama orda kimse yoktu kapıya yaklaştım kimse yoktu benle dalgamı geçiyorlar
Stüdyoda dolanmaya başladım iyice paranoyak davranmaya başladım kafamı çevirdim
Ne
Biri vardı eşki biri aynanın karsısında bana bakıyordu beni görünce gülümsedi o kisi bendim kalp atışlarım düzensizleşiyordu
Bu ne anlama geliyor
Ayanın içindeki eşkiden benim görünüyordu saçımı boyatmadan önce her şeyden önce beynim benle oynuyor olmalı bu gerçek olamaz gözlerimi kaçırmaya çalıştım aynadaki bense tam tersi beni dikkatle izliyordu taki göz hizama gelene kadar
Güzel yüzük
Ses beynimin içinden geliyordu sanki her hangi bir ses duymuyordum
Sen gerçek değilsin
Sanki bunu bekliyor gibi dudaklarını büktü öylemi o zaman neden benimle konuşuyorsun yüzündeki gülümseme sırıtışa dönüşüyordu gittikçe tüylerimi diken diken eden bir alaycı bir gülümsemeye dönüyordu
Hayır hayır iki elimi basıma koydum her an bükülecek gibi olan bedenimi zor dengede tutuyordum
Bu kadar zorlanıyorsan bırak gitsin neden çırpınıyorsun
Sesiz ol
Sen söyledin gerçek olamıcak kadar iyim
Yeter
İçimdeki o his gittikçe kabarıyordu beni her an yutacak gibiydi derin bir bataklığa batmıştım nefes alamıyordum artık önemi varmıydı ki gözlerimi kapatmak istiyordum belki artık kapama bile gerek kalmamıştı ne zamandır böyleyim ? Neden o yansıma benle konuşuyordu neyden bahşediyordu ve ne yüzüğü ? Yüzük mü beynimi ne kadar zorlaşamda yüzük taktığımı hatırlamıyordum ben yüzük takmadım gözlerimi açıp kontrol etmek istiyordum göz kapaklarım titriyordu ne zamandır gözlerimi açmak bu kadar zorlaştı gözlerimi açamasamda hala ellerim vardı ellerim kontrolsüzce hareket ediyordu sanki benim ellerim olmaktan çıkmış gibiydi elime sivri bir şey batı dişlerime sıktım
Bu da ne ?
Işık geri geliyordu ayna kırılmıştı yerde kan ve cam kırıkları vardı kaşlarımı çatım acıdan mı yoksa şaşkınlıktan mı ellerim titriyordu sol elim kanlar içindeydi sağ elime baktım işret parmağımda yüzük vardı o kadar siliktiki zar zor fark etmiştim titrek elimi kaldırdım
Aynadaki yüzük
Sonunda fark etin ama aynda yüzük yok
Ne
Bana inanmıyorsan aynaya bak
Kırık cam parçalarında yansımamda gerçekten yüzük görünmüyordu
Şaşırdın değil mi ?
Bu nasıl olur ?
Çünkü o senin yansıman değil
Ses kafamdan geliyordu gündelik hoş bir sohbet ediyordu benimle
Biliyorum kafan karışık ama saklanmam lazım
Neden ? Kimden saklanıcam ?
Acele etsen iyi olucak birazdan burada olurlar seni gördüklerine memun olmayacaklar başkasıyla sözleşmişlerdi sanırım o kiside aynadaki kisi oluyor hızlı konuşada sesi çok neti zihnimdeki bulanıklığını dağıldını hissedebiliyordum
Kaç hemen
Ani emir karsında hemen bedenimi dikleştirdim nereye gidicemi bilmeden koşmaya başladım rastgele odalara kapıları açıyordum bedenim tamamen panik moduna geçmişti makyaj odasına kendimi zar zor atım her yerde ayna vardı aynaya bakmamaya çalışıyordum onca oda arasında neden aynası çok bir oda kapıyı sertçe kapatım masanın altına saklandım
Akılısın aynaya bakma aklını bulandırmak için bir tuzak
Sertçe atan kalbimi sakinleştirmeye çalışıyordum iki elime yüzümü kapatım ha ha
Affedersin korkutumu ?
Sen kimsin ?
Sanırım korkutum dikkatini çekmek için uygun bir an koluyordum
Bana seslenen sen miydin aynadaki kişi sen miydin ? Çoktan beni köseyemi sıkıştırdın kaçıcak bir yerim kalmadı mı ?
Hayır
Kesin bir dile reddeti sakin ol ben iyim evet iyim sağ elimdeki yüze baktım hayır değilim bu tam bir kabus ve ben tamda bu kabusun içindeydim
Hey sakin ol burada şimdilik güvenedisin
Şimdilik mi ?!
Sen de nesin böyle? neden seni göremiyorum ? neden dikkatimi çekmek için bu kadar çabaladın?
Dikkatini çekme amacım seni korumaktı
Aynadaki şeyden mi ? Sen nerdesin seni neden göremiyorum benimle nasıl konuşuyorsun?
Aynadaki şeyden evet amacım o yönde ve ben tam karşındayım sadece dikkatin dağınık kafanı çevirsene iyi bir sohbet için yüz yüze konuşabiliriz
Gözlerimi kapadım ses çok yakınımdan geliyordu sanki biri burnumun dibindeydi
Tabi gözlerini kapatırsan beni görmen zorlaşır
Titrek boynumla kafamı çevirmeye zorladım gözlerimi açtım sakladım masaya kafamı vurdum ani ısıltı karsısında gözlerim parladı sanki biri ışıkları son ayarına kadar açmıştı canlı sapsarı rengideki silüet benimle konuşuyordu insan benzer bir figürdü daha çok gölge gibiydi ama bir gölge parlayamazdı beynim bunu kavrayamıyordu
Evet böyle daha iyi
Yüzünü göremiyordum ama bana gülümsedinden emindim
Se-n sen neden bana yardım ediyorsun ?
Ses kesildi silüet derin bir sesizliğe gömüldü sanki her şeyimle ona güvenmemi söyleyecek sonrada
Yardıma ihtiyacın var gibiydi bende yardım etim doğal bir şekilde omzunu silkti sanki nefes almak gibi doğal bir şey söylüyordu
Onlar neden peşimde
Hmm onlar müşteri senden ruhunu alıcaklar ve yerine kendileri geçecek oldukça basit
Neden ruhumu istiyorlar
Bir bedende iki ruh var olamaz ve herkes o kadar cömert değil bilirsin bedeninde fazladan bir ruh olamsı biraz can sıkıcı olabilir onlara ruhu satmaman gerekiyordu
Ben ruhumu satmadım
Öylemi o zaman biri senin yerine satmış ama bunu senin yerine kimse yapamaz sonuçta ruhun sahibi sensin
Ama ama ben
Bu olaylar ne zaman başladı ?
Ben bilmiyorum
O kadar zor soru değil hadi adım adım ilerleyelim
Gurubunuzda bir sorun varmıydı ?
Evet uzun zamandır var dağılımının eşiğine geldiğimizden beri sanki uzun zamandır kendimde değil gibiydim
Çok güzel devam et
Ve ve sonra bilmiyorum
Gurup dağılmadı değil mi ?
Evet dağılmadı ama bunun konuyla ne alakası var şuanda birileriden kaçıyorum
Gurubunuz nasıl dağılmadı ?
Menajer geldi ve bize bir şans vericeni söyledi
Evet
Onunla bir sözleşme imzalaysak hala bir sansımız olabilirmiş
Guruptakiler ne yaptı peki ?
İkna etmek baya zaman aldı ama hepimiz imzaladık
Sen imzaladın mı ?
İmzaladım
Ağızım kuruyordu ben kendi ruhumu kendi ellerimle kendim satmıştım