Yalancı Düş

Her anımda yanımdaydı bu düş. Ağladığımda güldüğümde sinirlendiğimde veya moralim bozuk olduğunda. Beni ben yapan bu düş benim başlangıcımdı. Herşeyi gördüğüm herşeyi duyduğum her şeyi anladığım zaman sığınmıştım bu düşe.Tahmin etmek zor değildi aslında benim kendimi bulduğum bu düş benim kendi sonumu getirdiğim düşüm olacaktı. Herşey yazılıydı benim kaderimde ve ben o kadere mahkum tutulmuştum. Kaderimi değiştirmek için attığım adımlar bana tokat gibi çarpıyordu. Yenilgi duygusunu da bu düşte tatmıştım ben ama kendime olan yenilgi duygumu. En ağır darbeyi yediğimi sandığım zamanda bu düşe sığınmıştım ben ama sadece sandığım yada ben öyle düşünüyordum nerden bilebilirdim ki? Benim kendimi canavar haline getirdiğim bir sokakta vardı hayatımda. Bu sokak benim herşeyim di. Sonunda dönüp dolaşıp tekrar geleceğim yerdi bu sokak. Bu sokak her şeyi bilirdi görürdü ama susardı. Peki ya konuşsaydı o zaman ben hala masum görünür müydüm? Sonum olacak düşü ve başlangıcım olan sokağı bir araya getirsem ne olurdu? Yabancıydı bu düş benim için. Her zaman kendimi burada bulurdum ama hiçbir zaman buraya aitmişim gibi gelmezdi yada ben bir yere ait olmak istemiyordum. Bana öğretilen şuydu: Kendini bir yere ait hissetme Mona. Elbet bir gün oradan da atılacakasın.