Bu sabah çok büyük bir yalan söyledim. Ağzıma doğru bir sözcük almak benim için imkansızdı. Sanki eğer doğruyu söylersen ruhum bedenimi terk edecekti.
Küçük bir oda olan bodrum katındaki dairemde kahvemi yudumluyorum. Bir percere yokki etrafıma bakayım. Yatağımda oturuyorum, kahvem elimde, karşımdaki mutfak denilecek küçük dolaba odaklanmışım. Bir malikane de yaşamalıydım, benim gibi biri hakediyor muydu böyle penceresiz, küçük ve daracık evi ?
Kahvemi tezgahın içine yerleştirdim, yarın yıkardım ve belkide ondan sonraki gün ama şimdi rahat bir uyku çekmem gerekiyordu, ışıkları kapattım ve yatağıma uzandım, rahat degildi bu şartlarda uyuyamazdım ben sabah bir yalan söyledim ve bu yalan hep devam edecek.