belkide kurdugumuz bu düzen bizim bildiğimiz gibi işlemez benim öğrendigim gibi aslında beni büyüten annem ve babam sandıgım kişiler gerçek annem ve babam değillermiş herşey söyle başladı.
"Merhaba ayla hanım sizinle görüşmek isteyen biri var"
"Narinoğlu holdingte üs bir kademede çalışıyorum"
"O gün şirkette bazı şeyleri düzenlemek için kalmıştım nerden bilebilirdimki. gerçekleri öğreniceğimi"
"Gelsin esin hanım"
Kapıyı çok çok uzaktan tanıdığım bir nejla teyzem açmıştı.
"girebilirmiyim kızım"
"Ayağa kaltım ve AAaa nejla teyze hoşgeldin seni beklemiyordum iyimisiniz bişey yoktur umarım"
"İyi cnm Benim iyiler" sen nasılsın?
"Bende iyiyim nejla teyze bişey içermisin hem söyleyim"
"Elinde bazı eşyalar fotoğraflar vardı onlar ne diye sordum"
"Fotoraftları önüme koydu.hiç birşey anlamıyordum. aslında Annemin bunca yıl tanıdıgım bana annelik eden kişi ve babamında her gece beni kollarında uyutan ateşlenince sabahlara kadar başında bekleyen adam olmadığımı bana Söylediginde Bana herşeyi anlattı."Annem ve babam olarak Bildiğim kişinin Hiçbirzaman çocugu olmamış çocukları olmasını çok istemişler ve nejla Teyzede onlara yardım etmiş beni ve kardeşim dereni annemden gerçek annemden ayırmışlar. Aslında annem çok fakirmiş babam ise zamanında ölmüş"
"Bunları duyunca kan beynine şıçradı sadece ağzımdan 'nasıl yani diye bir cılız ses çıktı o an kalbim hiç olmadığı kadar hızlı attı Gerçek annemin kollarındaki kişi bendim benim küçüklük fotoraflarımdı."
"O an bir hışınla yerimden fırladım nejla teyzenin önündeki Herşeyi topladım ve o odadan çıktım. Arkamdan nejla teyze bişeyler söyledi beni ikna etmeye çalıssada O gösterişli merdivenlerden nasıl indiğimi bilemedim ve holdingin girişine geldiğimde ise elimi salladım" bir taksi beni aldı. Ve Yolu tarif ettim. Taksideyken sadece tüm hayatım gözümün önünden geçti hiç bişey yapamadım ağlayamadım sanki duygusuzdum hiç bişey Yapamadım." Veya gücüm yetmedi içimden keşke bu şans söhret zenginlik benim olmasaydıda gerçek annemle olsaydım diye geçti içimden sadece
"O kocaman içinde kimbilir kaç tane mazlumun ağı olan o konağa vardım.
Korumalar hoşgeldiniz ayla hanım diye önüme dursada çekil diye güçlü bir çığlık çıktı içimden.
Anahtarın deliğini bile tutturamıyordum ellerim titriyordu. İçeri girer girmez ellerimde olan herşey etrafa saçıldı elimden.
"O günkü Anne çığlığım tüm konağın duyabileceği kadar Güçlüydü.
İlk annem bildiğim kişi elmas çıktı karşıma"
"Kızım noluyo" iyimisin?
"Çekil kızım deme bana" merdivenlerden ağlıya ağlıya çıktım. Eşyalarımı topluyordum odamda.
"O an odama annem ve babam sandığım kişiler Daldı".
"Kızım noluyo kendine gel" diye güçlü bir şekilde tuttu beni o herif
"Bırak siz benim ne annem ne babamsınız siz beni ailemden kopardınız"
İkisininde yüzü morardı ne hale geldiklerini şaşırdılar
"Ne diyorsun sen"
"Olanları söylüyorum annecim diyip babamın ellerinden kurtuldum" Deren deren diye avazım çıktığım kadar bağırıyordum. En sonunda merdivenlerin oraya kadar geldim durdurmaya çalışsalarda yapma etme gibi şeyler dediler. direndim ve o sırada merdiven çıkıntısını görmedim. Eşyalarım etrafa sacıldı bende yuvarlanmaya başladım hayatım gerçekleri öğrendigim gün ellerimden kayıp gitti. gözlerim kapandı."
"AAaa kızım"
"nefes almıyo
"Öldümü Ercan bişey söyle"
İkizi Deren koşu antremanından gelmektedir evin arka bağcesinden girer mutfak kapısı açıktır oda içeri dalar.
İçerdeki sesleri duy
ar. Ve kapıdan ablasının yerde yattığını görür.
"ayla"