2.Bölüm
1.Bölüm sonu
Bir el silah sesi duyuldu.
Chole acıyla inleyerek kolunu tuttu.
“Garson, Bize hemen havlu getir!”
Arkamı dönünce kapıdan kaçan bir adam gördüm.
Olivia masadan hızlıca kalkarak “Ben takip ederim”dedi.
“Sarah ve Becca öküzün trene baktıği gibi neden bakıyorsunuz ambulansı arasanıza”
Sarah da” TAMAM TAMAM ARIYORUM”
“Aman tanrım, annemin özel olarak tasarladığı Leylak rengi elbisem kanlandı!”
Becca da sinirle”Şuan önemli olan leylak rengi elbisen değil Chole,VURULDUN”dedi.
“Bencede Chole boşver elbiseyi,Sarah ambulans geliyor mu?”
“Evet 5 dakikaya gelecekler”
Olivia
Hızlıca masadan kalkarak”Ben takip ederim”dedim.
Hızlıca restroranttan çıktım. Adam biraz daha uzaklaştıktan sonra durdu
“Neden ateş ettin salak herif, sadece gözetliyecektin!”
“Efendim,çok üzgünüm yanlışlıkla oldu.”
“Bir tane daha hatanı görürsem alırım kelleni”
Adam sertçe yutkundu
“Gözüme gözükme”
Adam arkasına bakmadan kaçtı.
Saçımı çekiştirdim ve kendi yüzüme pespeşe vurdum.
Evet şimdi hazırım.
Koşarak geri restoranta gittim.
Alysse
Olivia koşarak restoranta girdi.Yüzünde kızarıklar vardı ve saçı yolunmuştu.
“Ambulans hâlâ gelmedi mi?” diye sordu
“Yolda,sana noldu?”
Tam o sırada siren sesi duyuldu.
Sağlık çalışanları Chole’yi ambulansa götürdü.
“Bizde yanında gelebilirmiyiz?”diye sorduk.
“Sadece biriniz gelebilirsiniz.”
“Tamam o zaman Alysse sen git,kızlar bizde benim arabayla ambulansı takip edelim.”dedi Olivia
Hastane
Ameliyathanenin önünde Chole’nin çıkmasını bekliyorduk.
O gün gözümün önünden film şerdi gibi aktı.
13 yıl önce yazarın anlatımıyla
Evde tatlı bir telaş vardı çünkü o gün küçük Alysse'nin doğum günüydü. Mum üflemek için can atıyordu.
Telefon ısrarla çalmaya başladı.
Emily, çocukları Kevin ve Alysse’nin yanından ayrılıp telefonu açmaya gitti.
“Evet buyurun”
“Evet benim”
Emily'nin yüzü kaskatı kesildi ve telefon elinden kayıp düştü.
Telefondaki adamın sesi duyuldu.”Spire Claremont Hospital, bayan orda mısınız?”
Kevin yere düşmüş telefonu yavaşça alarak “Alo bayım annem cevap veremiyor ne oldu?”dedi.
“Austin Ross bir çatışma sırasında vuruldu...”
Telefon ikinci kez yere düştü.
Kevin'in ağzından tek bir kelime döküldü.
”Ba..ba”
Küçük Alysse olanlardan habersiz bir şekilde kucağındaki oyuncak ayısı Teddy’le oynuyordu.Şaşkın gözleri bir annesinin bir abisinin üzerinde gidip geliyordu.
Eve büyük bir sessizlik hakimdi.Sessizliĝi bozan Alysse'den başkası değildi.
“Anne, abi noldu?”
Kimse konuşmuyordu.Alysse tekrardan konuşmaya başladı.
“Yoksa babam çilekli pasta bulamamış mı?”
Alysse kötü birşeyin olduğunu
hisseder gibi her korktuğunda yaptıĝı şeyi yaptı.Kucağındaki oyuncak ayısı Teddy'e daha sıkı sarılmaya başladı.
Emily yavaşça ayağa kalktı ve hiçbir şey demeden Kevin ve Alysse’nin ellerinden tuttuğu gibi Spire Claremont Hospital'a gitmek için arabasına bindi.
Arabada Alysse'den başkası konuşmuyordu.Küçük kız ne olduğunu anlamamıştı ve sürekli sorular soruyordu.
İlk defa arabada radyodan müzik sesi gelmiyordu normalde radyodan müzik açar,birlikte müziĝe eşlik ederek eğlenirlerdi. Alysse bunu farketmişti ve yeni sorusunu sordu.
“Neden müzik açmıyoruz anne?”
Emily bunada cevap vermedi.
“Lunaparka mı gidiyoruz anne?”
“Tatlım şimdi bunun sırası değil.”
“Neden ki bugün benim doğum günüm ve ben lunaparka gitmek istiyorum!”
Kevin hem çok üzgündü hem sürekli sorular soran kardeşine sinirlenmişti.
“Yeter artık Alysse sus”
“Evden beri garipsiniz,soru soruyorum cevap vermiyorsunuz.”
“Babam...”kevin bir an duraksadı. Ve ağlayarak konuşmaya devam etti.
“Babam vurulmuş...”
Alysse gözlerinden yaşlar akarken kucağindaki oyuncak ayisı Teddy’i daha fazla sıkı tutamayarak düşürdü.
1 saat sonra
Spire Claremont Hospital şuana
kadar duymadığı çıĝlıklarla yankılanıyordu.
Austin Ross uzun bir ameliyata alınmıştı.Kalbinden vurulmuştu.
“Anne babam iyi olacak mı?”diye sordu Kevin.
O sırada Alysse duvarın kenarına sinmiş,dizlerini kendine çekmiş ve kollarını etrafına dolamış bir şekilde hıçkırarak aĝlıyordu.
Kevin de hemen onun yanında oturuyordu.Emily de çocuklarının yanında oturuyordu.Onların yanında ağlamamaya çalışsa da gözyaşlarına hâkim olamıyordu.
Dakikalar sonra ağladığını belli etmemeye çalışarak söze girdi.
“İyi olacak oĝlum, siz güçlü olursanız babanızda güçlü olacaktır sizi böyle ağlarken gördüğünü düşünsenize ne kadar üzülür dimi Alysse dimi Kevin?”
“Evet üzülür ama sende aĝlıyorsun anne”dedi Alysse
Biran için silik de olsa Emily ve Kevin tebessüm etti
Kevin kollarını Alysse'ye sardı.Emily de ikisinede sarıldı ve bu şekilde Austin Ross'un ameliyattan çıkmasını beklediler.
Saatler sonra doktor ameliyathaneden dışarı çıktı.
Emily apar topar ayağa kalktı ve
doktorun yanına gitti.
“1 tane kurşun akciğerin altına,1 tanesi perikard (kalp zarı)’a girmiş.Hastaneye geldiğinde nabzı çok düşüktü.Biz elimizden geleni yaptık kurşunları çıkarttık ama hâlâ hayati riski devam ediyor yoğum bakıma alacağız geçmiş olsun”
“Görebilir miyim? sadece ben çocuklar olmadan çünkü onların daha fazla etkilenmesini istemiyorum”
“Evet böylesi onlar için daha iyi olur.Sadece 5 dakika”
“Çok teşekkürler”
Emily çocuklarının yanına gidip burdan bir yere ayrılmamalarını bir soğuk su alıp geleceğini söyledi ve merdivenlere doğru gitti.
“Ben babamı görmek istiyorum!”diye baĝırdı Alysse
“Hayır Alysse şuan göremeyiz.”
“Banane ben babamı görcem!”diyip koşmaya başladı.
“Alysse dur!”
Alysse koridorda nereye gittiğini bilmeden koşmaya başladı.Kevin de onu yakalamaya çalışıyordu.Alysse birden gözden kayboldu.
“Alysse neredesin?”
“Hey Alysse tamam gel artık bitsin bu koşturma”
Hâlâ Alysse den bir cevap yoktu.Kevin kardeşi için endişelenmeye başlamıştı sürekli ona sesleniyordu ancak cevap alamıyordu.
O sırada Alysse sürekli koşuyor ve önüne gelen herkese babasını soruyordu.
“Bayım babamı nerde bulabilirim?”
Siyah saçlı,siyah sakallı adam çatık kaşlarının altındaki keskin mavi gözleriyle Alysse’ye bakıyordu.
“Babanı mı kaybettin?” dedi homurdanırcasına.
“Hayır kaybetmedim,benim babam polis,vuruldu ameliyattaydı çıktı bize göstermiyolar ben babamı görmek istiyorum!”
“Ah,annen nerede?”
Tam bu sırada Emily ve Kevin merdivenlerden yukarı çıkıyorlardı.
“Ah Alysse size ordan ayrılmamanızı soğuk su alıp geleceĝimi söylemiştim”dedi elindeki poşeti havaya sallarayak
Emily kızını kendine çekti.
“kızımı bulduğunuz için teşekkürler bayım”
“Bir dahakine lütfen daha dikkatli olun bayan,kızınızın karşısına kötü niyetli biride çıkabilirdi.”
“Ah haklısınız daha dikkatli olacaĝım”
Emily çocuklarını alıp evlerine gitti.