Bölüm 47

Arya, okuldan dönerken yorgun ama mutlu hissediyordu. Eve girdiğinde gözleri hemen Karan’ı aradı, ama ev sessizdi. Salonda yoktu, mutfakta da… Arya telefonu eline aldı, onu aradı. Çaldı ama açan olmadı. Arya (içinden): “Muhtemelen ameliyattadır... Gün içinde çok yoğun olur zaten.” Telefonu kenara koydu. Üzerini değiştirip biraz dinlenmek istese de içi kıpır kıpırdı. Uzun zamandır kendisi için alışveriş yapmamıştı. Bir anda canı dışarı çıkmak istedi. Hem biraz hava alır, hem de eksikleri tamamlar, belki kendine bir şeyler alırdı. Hemen hazırlandı, çantasını aldı ve kapıyı çekti. --- AVM’de – Kalabalığın İçinde Yalnız Bir Arya Arya, alışveriş merkezine vardığında kalabalık dikkatini dağıttı. Vitrinlerde yeni sezon kıyafetler, indirimler, kitapçılarda yeni çıkanlar… Her şey ona uzun süredir hissetmediği o “hayat akıyor” duygusunu veriyordu. İlk önce bir kitapçıya girdi. Çocuk kitapları reyonuna uğradı, öğrencileri için birkaç kitap aldı. Sonra kadın giyim bölümüne geçti. Renkli bir elbise gözüne çarptı. Karan’ın sevdiği tonlardandı. Elbiseyi alırken içinden “Bunu giydiğimde beni beğenecek mi acaba?” diye geçirdi. Bir parfümeriye uğradı, ardından bir kafeye oturdu. Telefonuna baktı, Karan hâlâ aramamıştı. Hafif bir hüzün çöktü içine ama kendini toparladı. Masaya kahvesi geldiğinde derin bir nefes aldı ve çevresine bakarak yalnızlığını kabullendi. Arya (iç sesi): “Bazen insanın sadece kendisiyle baş başa kalması gerekir… Bugün o gün.”